Skip to main content

Posts

Showing posts from March, 2016

Πορεία τιμής και μνήμης Αγώνα της ΕΟΚΑ

Την Παρασκευή 1η Απριλίου στις 3:15μ.μ μαζευόμαστε στον Τύμβο Μακεδονίτησσας και αναχωρούμε προς το κλειστό στάδιο «Τάσσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία», όπου θα διεξαχθεί η καθιερωμένη εκδήλωση των αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α η ώρα 4:00μ.μ.

Είναι καθήκον μας να τιμήσουμε τον ένδοξο, εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 55-59 και όσους θυσιάστηκαν σε αυτόν για μια Κύπρο Ελεύθερη και πάντα Ελληνική.

Με όπλο την δύναμη της ψυχής και της φωνής μας θα φωνάξουμε τα δικά τους συνθήματα.

Ζήτω η Ένωση της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα!

https://www.facebook.com/events/558648850963247/
Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

"Καλλιο'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή..."

"Ως πότε παλικάρια, να ζούμε στα στενά, μονάχοι σα λεοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά; Καλλιο'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνοι, σκλαβιά και φυλακή."
Τα 400 χρόνια σκλαβιάς και η οθωμανική καταπίεση δεν ήταν αρκετά για να λυγίσουν την πίστη των Ελλήνων στην υπέρτατη αξία της Ελευθερίας.Το "Ελευθερία ή θάνατος" θα μείνει για πάντα στην ιστορία και θα είναι όρκος για όσους συγκινούνται και παίρνουν θάρρος από τον αγώνα αυτό, αναλογιζόμενοι τις θυσίες που έγιναν για την δική μας λευτεριά.

Ο αγώνας αυτός, δεν θα μπορούσε να αφήσει άπρακτο τον Ελληνισμό της Κύπρου αφού εκατοντάδες Κύπριοι μετέβησαν την μητροπολίτικη Ελλάδα και πολέμησαν στις επάλξεις με σκοπό την Ελευθερία και Ένωση του γένους εντός ενός ελληνικού κράτους. Έτσι, οι Οθωμανοί θέλοντας να αποτρέψουν την έναρξη της επανάστασης και στο νησί μας, προέβησαν σε σφαγές κατά των Ελλήνων της Κύπρου μεταξύ μεταξύ των οποίων και ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός που είχε αναπτύξει δράση κυρίως στην υλική βοήθε…

Θεόφιλε Γεωργιάδη, "της λευτεριάς τραγούδησες και συ την άλφα βήτα."

«Μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή του 1974, ο ελληνισμός της Κύπρου κινείτο πάνω στον άξονα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ - ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ. Αυτή ήταν η λαϊκή θέληση, βούληση ή επιταγή. Και πάνω σ' αυτή τη λαϊκή θέληση όφειλαν να κινηθούν τα πολιτικά κόμματα και ο πρόεδρος της Κύπρου ή το εθνικό συμβούλιο και η βουλή. Το φρούτο της ομοσπονδίας παράχθηκε με εργαστηριακή προσπάθεια σε πλήρη αντίθεση με τη λαϊκή θέληση και χωρίς να ερωτηθεί ο λαός, το 1977. Ο κυπριακός ελληνισμός δεν έχει ρωτηθεί για τη λύση ομοσπονδίας την οποία το εθνικό συμβούλιο αποδέχτηκε καθ' υπόδειξη των ξένων κέντρων αποφάσεων και αδυνατώντας να αντιταχθεί σ' αυτή την απαίτηση» Θεόφιλος Γεωργιάδης
Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, δολοφονήθηκε την 20η Μαρτίου 1994 από πράκτορα των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, έξω από το σπίτι του στην Αγλαντζιά της Λευκωσίας.

"Φίλε της πάλης των λαών της ένδοξης πορείας φίλε τ' αγώνα της τιμής και της ελευθερίας Ατρόμητε αγωνιστή αλύγιστε ακρίτα της λευτεριάς τραγούδησες και συ την άλφα …

Σήκω, Ευαγόρα...!

Ήταν μεσάνυχτα 13 Μαρτίου 1957, χαράματα 14 Μαρτίου, που ο ήρωας μαθητής ή καλύτερα δάσκαλος, βάδιζε περήφανα, αποφασιστικά, γελαστά, προς την αγχόνη.   «Γεια σας αδέλφια. Γεια σας λεβέντες. Ελπίζω να 'μαι ο τελευταίος που εκτελούν. Αδέλφια συνεχίστε τον αγώνα. Εγώ βαδίζω στην αγχόνη γελαστός, αποφασιστικός, υπερήφανος».
Ήταν μαθητής, 17 χρονών, σαν εμάς, όταν πήρε την απόφαση, στις 5 Δεκεμβρίου 1955, να αφήσει "αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα", να αποχαιρετήσει τους συμμαθητές του και να ενταχθεί στον ένοπλο αγώνα. "Γειά σας παλιοί συμμαθηται. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί."   Έτσι τελείωνε το γράμμα που άφησε ο Βαγορής στους συμμαθητές του.

Στις 18 Δεκεμβρίου του 1956 ο Ευαγόρας συνελήφθη, όταν μαζί με 2 άλλους σ…

Ο Ζήδρος μας, ο δάσκαλος μας.

«Όλες οι καμπάνες της Γης σήμαναν μεμιάς. Όλα τα ανθρώπινα μέτωπα ψηλά. Όλες οι καρδιές μεσίστιες. Στο χωριό Λύση, ανάμεσα Λευκωσία κι Αμμόχωστος, η μάνα του έσφιξε το μαύρο της τσεμπέρι κάτου απ’ το δυνατό σαγόνι της κ’ είπε ακριβώς τα λόγια που περίμενε ο γιος της : ” Είμαι περήφανη. Κάλλιο μια φούχτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου “.»
Σαν σήμερα το 1957, πέρασε στην αιωνιότητα ο Υπαρχηγός της ΕΟΚΑ μας, ο Γρηγόρης Αυξεντίου. 
Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, οδηγός ταξί στο επάγγελμα, καταγόταν από την Λύση της Αμμοχώστου. Μετά την αποφοίτησή του από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου μετέβη στην Ελλάδα και φοίτησε στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού αφού όνειρο και καημός του ήταν να υπηρετήσει στον Ελληνικό στρατό.

Εμφανώς, ο «Ζήδρος» ήταν ο εφιάλτης των Άγγλων αφού τον επικήρυξαν από την πρώτη κιόλας μέρα του αγώνα με το ποσό 250 λιρών που στην συνέχεια έφτασε μέχρι τις 5000 λίρες, μυθικό ποσό για την εποχή.

Στις 3 Μαρτίου 1957, παγιδευμένος στο κρησφύγετο του Μαχαιρά…