Skip to main content

10/12: Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων



Σαν σήμερα πριν από 70 χρόνια, στις 10 Δεκεμβρίου 1948, υιοθετείται από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ως αναγκαιότητα που επέβαλλαν οι συνέπειες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Κάθε άνθρωπος, λοιπόν, έχει ορισμένα δικαιώματα που του επιτρέπουν να αναπτύσσει τις ανθρώπινες αρετές του και να ικανοποιεί τις πνευματικές, ψυχικές και βιολογικές του ανάγκες. Αυτά βασίζονται στις αυξανόμενες απαιτήσεις της ανθρωπότητας ώστε οι βασικές ελευθερίες και η αξιοπρέπεια του καθενός να τυγχάνουν σεβασμού και προστασίας. Από την άλλη, η αποστέρηση δικαιωμάτων δεν είναι απλώς μια προσωπική τραγωδία, αλλά επιπρόσθετα δημιουργεί συνθήκες ευρύτερης κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής, ενσπείροντας συγκρούσεις μέσα και ανάμεσα σε κοινωνίες και έθνη.

Από τον Ιούλιο του 1974 η εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και η συνεχιζόμενη στρατιωτική κατοχή του 36,2% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν ως απόρροια την καταπάτηση δικαιωμάτων χιλιάδων πολιτών.

Αρχικά, καταπατούνται τα Ανθρώπινα Δικαιώματα περίπου 200.000 Ελληνοκυπρίων προσφύγων οι οποίοι εκδιώχθηκαν βίαια και παράνομα από τα σπίτια τους. Αναλυτικότερα, η Τουρκία παραβιάζει το δικαίωμά τους για ειρηνική απόλαυση των υπαρχόντων τους, αφού επανειλημμένα τους αρνείται την πρόσβαση στις περιουσίες τους.

Παράλληλα, οι τουρκικές αρχές δεν προχωρούν σε ουσιαστική διερεύνηση για διακρίβωση της τύχης αγνοουμένων που είχαν εξαφανιστεί υπό συνθήκες απειλητικές για τη ζωή τους, παραβιάζοντας έτσι την υποχρέωση για προστασία του δικαιώματος της ζωής. Άλλο ένα δείγμα βαρβαρότητας είναι η αδιαφορία της Τουρκίας σχετικά με αγνοούμενα πρόσωπα που πιθανόν να βρίσκονταν υπό κράτηση κατά την διάρκεια της εξαφάνισής τους.

Αξιοσημείωτη είναι επίσης η κακομεταχείριση του ελληνικού πληθυσμού που εγκλωβίστηκε στις κατεχόμενες περιοχές. Η ενάσκηση του δικαιώματος της οικογενειακής ζωής των εγκλωβισμένων εμποδίζεται από μέτρα που επέβαλε η κατοχική δύναμη για να περιορίσει την επανένωση οικογενειών. Ως αποτέλεσμα αυτών των μέτρων, με το πέρασμα του χρόνου, η τοπική κοινότητα της Καρπασίας κινδυνεύει να εκλείψει, αφού οι κατακτητές δεν επιτρέπουν την επιστροφή νέων που φεύγουν για να φοιτήσουν σε εκπαιδευτικά ιδρύματα των ελεύθερων περιοχών και απαγορεύουν την κληροδότηση περιουσίας σε συγγενείς μη εγκλωβισμένους.

Ταυτόχρονα, τα δικαιώματα θρησκευτικής ελευθερίας των Χριστιανών παραβιάζονται από περιορισμούς καθώς και καταστροφές σε ναούς, που παρεμποδίζουν την πραγματοποίηση ελληνορθόδοξων θρησκευτικών τελετών κατά τρόπο ομαλό και τακτικό.

Τα πιο πάνω αποτελούν μόνο λιγοστά παραδείγματα καταπάτησης των δικαιωμάτων μας από το κατοχικό καθεστώς. Η κατάσταση αυτή πρέπει να προβληματίσει εντονότερα τους Έλληνες της Κύπρου. Πώς αναμένουμε από τη διεθνή κοινότητα να επιδείξει ενδιαφέρον για το πρόβλημά μας όταν εμείς οι ίδιοι δεν διεκδικούμε το δίκαιο; Μόνο όταν συνειδητοποιήσουμε την τεράστια σημασία της προάσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και κινητοποιηθούμε για την εφαρμογή τους μέσω μιας λύσης δίκαιης, θα έχει ο τίμιος μας Αγώνας ελπίδες να καρποφορήσει!

- Μαθητής της ΕΦΕΝ από το Λύκειο Αποστόλου Μάρκου στον Αρχάγγελο

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων