Skip to main content

1974, 1996, 2005...


Ποια μαύρη επέτειο να πρωτοθυμηθούμε ανήμερα 14ης Αυγούστου;
Την έναρξη της δεύτερης φάσης της εισβολής του 1974 και την κατάληψη του 37% του νησιού μας;
Τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού το 1996;
Την αεροπορική τραγωδία της «Ήλιος» το 2005;

Ίσως μια από τις πιο σημαδεμένες ημερομηνίες στην νεότερη ιστορία του κυπριακού Ελληνισμού. Σήμερα το έθνος θυμάται...

Θυμάται τη Μεσαορία, την Καρπασία, τη Μόρφου, την Αμμόχωστο και κάθε σπιθαμή ελληνικής γης που κλάπηκε εκείνο το μαύρο καλοκαίρι.
Θυμάται τον ήρωα Σολωμό Σολωμού και την προσπάθεια του να κατεβάσει τη σημαία της κατοχής ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την δολοφονία του ξάδερφού του Τάσου Ισαάκ 3 μέρες νωρίτερα.
Θυμάται τον άδικο χαμό των 121 επιβατών του αεροπλάνου της Ήλιος πριν 13 χρόνια.

Δύσκολο ήταν πάντα το καλοκαίρι για τον τόπο μας. «Κι όμως. Όχι! Χίλιες φορές όχι! Δεν είναι σήμερα καιρός για κλάματα και θρήνους. Τους νεκρούς μας, τους νεκρούς σας ο καθένας μην τους κλαίτε, όσο βαρύς κι αν είναι ο πόνος. Μ' αυτή την απόφαση θ' αντισταθούμε με πείσμα, για τη δικαίωση της ιστορίας μας. Ο δρόμος του μαρτυρίου, πορεία εξαγνισμού. Η Κύπρος στο Γολγοθά της...» (Κ.Χ.)

- Μαθητής της ΕΦΕΝ από το Παγκύπριο Γυμνάσιο

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων