Skip to main content

Ο "Γίγαντας" της ΕΟΚΑ, Στυλιανός Λένας


Ο Στυλιανός Λένας, ο "Γίγαντας" της ΕΟΚΑ, όπως ήταν και το ψευδώνυμό του, ήταν αγωνιστής της ΕΟΚΑ. Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1932 στα Χανδριά στους πρόποδες της Μαδαρής. Παρόλο που το ήθελε πολύ, οι γονείς του δεν είχαν λόγω φτώχιας τη δυνατότητα να τον στείλουν στο γυμνάσιο. Έτσι, ένα πρωινό του Οκτώβρη, το δωδεκάχρονο αγόρι έφυγε για την Λευκώσια όπου εργάστηκε στο μαγαζί του θείου του. Παράλληλα, εντάχθηκε στην Ορθόδοξη Χριστιανική Ένωση Νέων (ΟΧΕΝ) της οποίας υπήρξε από τα πρώτα μέλη.

Μαθήτευσε στις Τεχνικές Σχολές Λέρου απ' όπου και αποφοίτησε. Συνδέθηκε με την ΕΟΚΑ από πολύ νωρίς και συγκεκριμένα με την ομάδα του Αυξεντίου, ενώ ειδικεύτηκε στην κατασκευή βομβών κι έτσι του είχαν προσδώσει το παρατσούκλι "Κρουπ της Κύπρου". Το κατευόδιο της Ελληνίδας Μάνας, της μητέρας του Αθηνάς, συγκλονιστικό: «Σύρε παιδί μου στο καλό / να πά' να πολεμήσεις / σου δίνω γιε μου την ευχή / με δόξα να γυρίσεις». Τον Ιούλιο του 1955 βρέθηκε πρώτος στα βουνά του Πενταδάκτυλου όπου σημμετείχε σε επιχειρήσεις κατά των Άγγλων. Ένεδρες, ανατινάξεις, αφαίρεση οπλισμού ηταν μερικές απο της δραστηριότητες του Λένα.

Ανάμεσα στους άνδρες της ομάδας του ήταν σεβαστός, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Το νεανικό του πρόσωπο, ήρεμο και γλυκύ, ακτινοβολούσε την αγνότητα της καρδιάς του. Η ευσέβειά του ήταν πηγαία. Η προσήλωσή του στα ιδανικά της πίστης και της πατρίδας, απέραντη. Την Αγία Γραφή δεν την αποχωριζόταν ούτε στιγμή. Τη μελετούσε τακτικά μόνος και με τους άνδρες της ομάδας του κι αντλούσε απ' αυτή δύναμη και καρτερικότητα.

Το ξημέρωμα της 18ης του Φλεβάρη 1957 δεν ήταν όπως τ' άλλα στην περιοχή της Πιτσιλιάς. Εκρήξεις, φωνές, πυροβολισμοί, γαυγίσματα σκύλων τάραξαν την πρωινή ησυχία της περιοχής του Πελεντρίου. Δυο λεβέντες, ο Δημητράκης Χριστοδούλου και ο Σωτήρης Τσαγκάρης, έπεσαν πολεμώντας στο πεδίο της τιμής.

Ο Λένας, βαριά τραυματισμένος, παρά τις επίπονες προσπάθειές του να διαφύγει, συνελήφθη από τους Άγγλους που τον μετέφεραν στο στρατιωτικό νοσοκομείο Ακρωτηρίου όπου επί 39 ημέρες περισσότερο βασανίστηκε παρά νοσηλεύτηκε. Τα ραδιόφωνα διατυμπάνιζαν κιόλας πως η ΕΟΚΑ έχασε πια τον κατασκευαστή των βομβών της και δήλωναν θριαμβευτικά πως «το σκληρό αγκάθι στη διάλυση της ΕΟΚΑ εξέλειπε». Δεν του βγάλανε όμως λέξη οι ανακριτές.

Στις 28 Μαρτίου του 1957 οι καμπάνες της Κύπρου ηχολογούσαν χαρμόσυνα για ν' αναγγείλουν σ' όλο το νησί την απελευθέρωση των εξόριστων στις Σεϋχέλλες και την επιστροφή τους στην Ελλάδα. Όλες οι καμπάνες, εκτός από μία. Αυτή των Χανδριών κτυπούσε περήφανα αλλά πένθιμα για ν' αναγγείλει ότι η ψυχή του Λένα πέταξε ψηλά στην αθανασία.

Ο ήρωας ξεψύχησε σε ηλικία 24 χρόνων. Δεν τον έδωσαν ούτε νεκρό στην οικογένειά του. Τον έθαψαν οι Εγγλέζοι στα Φυλακισμένα Μνήματα. Είχε αρχίσει ένα έργο μεγάλο. Εργάστηκε ως την τελευταία του πνοή τίμια και παλληκαρίσια. Σε μάς άφησε το χρέος να το ολοκληρώσουμε. Όσοι πιστοί!

- Μαθήτρια της ΕΦΕΝ από το Λύκειο Λατσιών

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων