Skip to main content

19η Μαΐου: Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων


Το 1915 ήταν μια σημαδιακή χρονιά για τον ποντιακό Ελληνισμό της Μικράς Ασίας. Τη συγκεκριμένη χρόνια, ενώ όλα τα ευρωπαϊκά κράτη είχαν εμπλακεί στον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο, οι Τούρκοι είχαν οργανώσει ένα πλάνο εξόντωσης όλων των Χριστιανών της Μικράς Ασίας. Το  Δεκέμβριο του 1916 οι Τούρκοι στρατηγοί, Εμβέρ και Τααλάτ, ανακοίνωσαν το σχέδιο εξόντωσης του άμαχου ελληνικόυ πληθυσμού στον Πόντο. Αυτό το σχέδιο προέβλεπε εξόντωση ανδρών ηλικίας από 16 μέχρι 60 ετών. Συμπεριλαμβανόμενα ήταν και τα γυνακόπαιδα που βίωσαν την βαρβαρότητα στο έπακρο. Επίσης, το σχέδιο είχε πρόγραμμα σταδιακής εξόντωσης και σφαγής όλων ανεξαρτήτως. 

Η έκκληση προς την ελληνική κυβέρνηση για προστασία από τις τουρκικές επιδρομές ήταν αδύνατη καθώς ο Ελευθέριος Βενιζέλος θεωρούσε τον Πόντο απομακρυσμένο σε σχέση με τις υπόλοιπες ελληνικές περιοχές. Οι Πόντιοι τότε πρότειναν δημιουργία ομοσπονδίας με τους Αρμένιους και τον Ιανουάριο του 1920 ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος μαζί με τον πρόεδρο των Αρμενίων Αλέξανδρο Χατισιάν υπέγραψαν συμφωνιτικό για τη δημιουργία ποντοαρμενικού κράτους. 

Ωστόσο, το Νοέμβριο του 1920 ο στρατός των Αρμενίων ηττήθηκε από τις δυνάμεις του Κεμάλ Ατατούρκ, με αποτέλεσμα οι Αρμένιοι να συνθηκολογήσουν και να μείνουν στο τέλος οι Πόντιοι μόνοι. Μέχρι τον Αύγουστο του 1922, ανενόχλητος ο Κεμάλ, κατάφερε να πρωχωρήσει σε πλήρη εξόντωση όλου του ποντιακού Ελληνισμού. Οι πόλεις είχαν καεί, τα χωριά πλημμύρισαν από το αίμα των Ελλήνων, ομάδες ατόμων είχαν εξοριστεί ή έφευγαν στα δάση. Από το 1914 μέχρι το 1922 εξοντώθηκαν περίπου 350.000 Πόντιοι.

Οι Τούρκοι εξόριζαν Έλληνες στη βαρυχειμωνιά χωρίς την παροχή απαραίτητων υλικών αγαθών για επιβίωση. Απώτερος τους στόχος ήταν να μείνουν χώρις τροφή και στέγη και να μην υπάρχει καμία βοήθεια σε ανήλικα παιδιά και άρρωστους ηλικιωμένους. Οι ασθενείς εγκαταλείπονταν σε απόμερα μέρη έτσι ώστε να πεθάνουν από την πείνα ή απλά τους αποτελείωναν οι ίδιοι οι Τούρκοι στρατιώτες. 

Τραγικά γεγονότα του χτες και του σήμερα εμποδίζουν την πολυπόθητη ελληνοτουρκική φιλία. Η συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή στην Κύπρο μας, η εθνοκάθαρση του Ελληνισμού της Ανατολής που ουδέποτε αναγνωρίστηκε από το τουρκικό κράτος, καθώς και πρόσφατα περιστατικά, όπως οι συνεχείς προκλήσεις στο Αιγαίο και η παράνομη κράτηση των δύο στρατιωτών, Άγγελου Μητραιτώδη και Δημήτρη Κουκλατζή, βασανίζουν ακόμα τις σχέσεις μεταξύ των δύο εθνών.

Ας γίνει επιτέλους κατανοητό από την πολιτική μας ηγεσία ότι δεν είναι δυνατή οποιαδήποτε συνεργασία αν δεν αποκατασταθούν οι πληγές που έχει προκαλέσει η τουρκική επεκτατικότητα και χωρίς τον απαραίτητο σεβασμό προς το Διεθνές Δίκαιο. Εμείς δεν ξεχνούμε!

«Σφάξε μας ούλους τζι ας γενεί το γαίμαν μας αυλάτζιν,
κάμε τον κόσμον ματζιελλειόν τζιαι τους Ρωμιούς τραούλλια,
αμμά ξέρε πως ύλαντρον όντας κοπεί καβάτζιν
τριγύρου του πετάσσουνται τρακόσια παραπούλια.
Το 'νιν αντάν να τρώ' την γην, τρώει την γην θαρκέται
μα πάντα τζιείνον τρώεται τζιαι τζιείνον καταλυέται...»

- Μαθητής από την Αγγλική Σχολή Πασκάλ στη Λεμεσό

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων