Skip to main content

Αφιέρωμα στους Ήρωες των Ιμίων


Με αφορμή τις συνεχιζόμενες προκλητικές παραβιάσεις των Τούρκων, αναρτούμε την επιμνημόσυνη ομιλία που εκφώνησε στις 28 Ιανουαρίου ο ακαδημαϊκός Δρ. Λάμπρος Καούλλας εις μνήμη των πεσόντων στα Ίμια. Το μνημόσυνο τελέστηκε στον Ι.Ν. Παναγίας της Φανερωμένης με πρωτοβουλία της μαθητικής μας Κίνησης και της Ανεξάρτητης Φοιτητικής ΕΠΑΛξης του Πανεπιστημίου Κύπρου. Διαβάστε την...
———
Τα γεγονότα του Ιανουαρίου του '96 στα Ίμια είχαν χαραχθεί ανεξίτηλα στη μνήμη μου ως παιδάκι τότε. Κι αυτό γιατί τα είχα συνδεδεμένα με τα γεγονότα της Δερύνειας τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, όπου δολοφονήθηκαν οι συγχωριανοί μου Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού. Είχαν σχέση τα 2 γεγονότα; Κατά κάποιο τρόπο είχαν.

Στα τέλη Δεκεμβρίου του '95 ένα τουρκικό πολεμικό φορτηγό πλοίο εκπέμπει σήμα κινδύνου από τα Ίμια. Οι τουρκικές αρχές αρνούνται τη βοήθεια του Λιμενικού θεωρώντας την περιοχή τουρκική. Τελικά 2 ελληνικά ρυμουλκά αποκολλούν το τουρκικό πλοίο και το οδηγούν με ασφάλεια στη Τουρκία. Ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος συντρίβεται στα ελληνικά χωρικά ύδατα στην περιοχή της Λέσβου ύστερα από εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά. Οι Έλληνες, πιστοί στα πανανθρώπινα ιδανικά, διασώζουν τον Τούρκο πιλότο του αεροσκάφους.

Τις πρώτες μέρες του Ιανουαρίου του '96, το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία των Ιμίων και το αντίστοιχο ελληνικό απορρίπτει την αμφισβήτηση. Εν μέσω πολιτικής κρίσης στην Αθήνα, με την παραίτηση του Ανδρέα Παπανδρέου και ανάληψη της Πρωθυπουργίας  από τον Κώστα Σημίτη το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης αυξάνει τα μέτρα επαγρύπνησης στην περιοχή. Ο Δήμαρχος της Καλύμνου συνοδευόμενος από τον Αστυνομικό Διευθυντή, ένα Ιερέα και άλλους δύο πολίτες, αναλαμβάνουν να υψώσουν την Ελληνική Σημαία στη βραχονησίδα και να στείλουν στην Τουρκία το μήνυμα ότι δεν αμφισβητείται η εθνική κυριαρχία. Τα γεγονότα μετά γνωστά…

Στις 27 Ιανουαρίου Τούρκοι δημοσιογράφοι από τη Σμύρνη μεταβαίνουν παράνομα με ελικόπτερο, υποστέλλουν τη γαλανόλευκη και υψώνουν την τουρκική σημαία. Την επομένη το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού υψώνει και πάλι τη Ελληνική Σημαία και βατραχάνθρωποι μας αποβιβάζονται στα Ίμια χωρίς να τους αντιληφθούν τα τουρκικά περιπολικά στην περιοχή. Τις επόμενες μέρες η ένταση κορυφώνεται. Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δηλώνουν πως υπάρχουν και άλλα νησιά με ασαφές νομικό καθεστώς. Όλοι πλέον εξοικειωνόμαστε με τον όρο «Γκρίζες Ζώνες».

Όταν καταφθάνουν πληροφορίες πως Τούρκοι κομάντος αποβιβάστηκαν στα Ίμια με την Ημισέληνο, ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού απογειώνεται από τη φρεγάτα Ναβαρίνο για να επιβεβαιώσει. Εν μέσω άσχημων καιρικών συνθηκών επιβεβαιώνει την πληροφορία και διατάσσεται να επιστρέψει στη βάση του. Αναφέρει βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ. Το ελικόπτερο έχει συντριβεί, κατά κάποιους υπό πολύ ύποπτες συνθήκες.

Ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και αρχικελευστής Έκτορας Καλοψός έχουν πέσει εν ώρα καθήκοντος τιμώντας τη στολή, το βαθμό, το εθνόσημο, τη μονάδα και την Πατρίδα του. Γίνονται έντονες εξωτερικές παρεμβάσεις και κλιμάκωση αποφεύγεται. Αυτό που μένει εις βάρος της Ελλάδας είναι το γκριζάρισμα του Αιγαίου και η αμφισβήτηση της κυριαρχίας της.

Λίγους μήνες μετά στο οδόφραγμα της Δερύνειας στην Κύπρο, δύο άλλοι Έλληνες λιντσάρονται και πυροβολούνται και πέφτουν και αυτοί μαχόμενοι, όχι ως ένστολοι αξιωματικοί, αλλά ως μοτοσικλετιστές. Οι ηθικοί αυτουργοί, οι ίδιοι…

Και ερχόμαστε στο σήμερα. Εγώ δεν είμαι πλέον το παιδάκι του '96 που παρακολουθεί συγκλονισμένο στην τηλοψία για τα Ίμια και τη Δερύνεια. Είμαι εδώ κάτω από τους ιερούς αυτούς θόλους, τους θόλους της Παναγίας της Φανερωμένης, να λέω πράγματα που όλοι μας έχουμε κουραστεί να λέμε. Δεν θέλω να κάνω ένα ξύλινο επιμνημόσυνο λόγο, από αυτούς που κάνουν συνήθως οι πολιτικοί, ούτε θέλω να κάνω μια δυσνόητη ανάλυση γαρνιρισμένη με ακαδημαϊκές πομφόλυγες. Προτιμώ να μιλήσω από καρδιάς να ρωτήσω κι εσάς αλλά και τον εαυτό μου: Τι μάθαμε από τα Ίμια; Τι μάθαμε από τη Δερύνεια; Τι μάθαμε από το 1996;

Πρόσφατα τα Ίμια επανήλθαν στην επικαιρότητα. Πέρσι, έτσι καιρό, ο Αρχηγός των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων τα επισκέφθηκε προκλητικά. Πριν λίγες μέρες ο Τούρκος Πρωθυπουργός με απειλητικό ύφος προειδοποίησε και πάλι την Ελλάδα για τα Ίμια. Είναι και τα γεγονότα στη Συρία τα τελευταία χρόνια με πιο πρόσφατη την εισβολή κατά των Κούρδων στο Αφρίν, είναι και η οχλοκρατία στα κατεχόμενα κατά των ηρωικών εκείνων Τ/K που τολμούν να αντιστέκονται στην Τουρκία, μια οχλοκρατία που μας θύμισε το λιντσάρισμα  στη Δερύνεια το '96, το πογκρόμ στην Κωνσταντινούπολη το '55, τους εμπρησμούς στη Λευκωσία το '58, την έναρξη της Τουρκανταρσίας το '63.

Τι μας λένε όλα αυτά; Ότι οι Έλληνες είμαστε ένα Έθνος. Δύο κράτη, ναι, αλλά ένα Έθνος, είτε το θέλουμε, είτε δεν το θέλουμε. Γιατί το λέω αυτό; Διότι οι Τούρκοι έτσι μας βλέπουν. Δεν γίνεται, κάτι θα ξέρουν. Το λέω επίσης για να το ακούσουν αυτοί που επιμένουν να μας διαχωρίζουν, τους Ελλαδίτες Έλληνες από τους Κύπριους Έλληνες. Ότι ακόμη και να θέλαμε, ακόμη και να παραβλέπαμε συνειδητά το ομόγλωσσο, το ομότροπο, το ομόψυχο και το ομόθρησκό μας, δεν μας αφήνει η Τουρκία η οποία μας βλέπει ως ενιαίο σύνολο. Αυτό θα έπρεπε να τους προβληματίσει αυτούς που σκέφτονται έτσι, αν όχι τα συναισθήματα τους τουλάχιστο τη λογική τους.

Η Τουρκία λοιπόν δεν άλλαξε τουλάχιστο όσον αφορά το έθνος μας. «Τα σύνορα της καρδίας μας» όπως είπε πρόσφατα ο Τούρκος Προέδρος «συμπεριλαμβάνουν ελληνικά εδάφη» που υποτίθεται η Τουρκία δεν θεωρεί δικά της με βάση τη συνθήκη της Λοζάνης. Εκείνη τη Λοζάνη που παραβίασε τόσες φορές, ειδικά εδώ στην Κύπρο, με αποτέλεσμα τη συνεχιζόμενη κατοχή.

Και το πρόβλημα δεν είναι μόνο ιδιότυπος τουρκικός ισλαμικός νέο-οθωμανισμός του Ερντογάν. Και ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο «εκμοντερνιστής», θεωρούσε ότι Αλεξανδρέττα, Κύπρος και Αιγαίο είναι περιοχές έξω από τα σύνορα της «δυτικοποιημένης» που δεν πρέπει να αφεθούν εκτός τουρκικού ελέγχου. Την Αλεξανδρέττα την άρπαξαν από τους Σύριους '39, στην Κύπρο η κατοχή συνεχίζεται και πάει να νομιμοποιηθεί με το πανούργο σχέδιο της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, το Αιγαίο το ‘96 έγινε γκρίζο. Και σήμερα, το 2018, η Τουρκία επεμβαίνει ξανά στις κουρδικές περιοχές που συνορεύουν με την Αλεξανδρέττα, χρησιμοποιώντας μάλιστα τους Τουρκομάνους με τον ίδιο και απαράλλαχτο τρόπο που χρησιμοποίησε τους Τ/Κ το '58 και το '63. 

Δεν μας μένουν πολλές επιλογές. Ως Ελληνισμός, είτε συναισθηματικά το δούμε, είτε με ψυχρή λογική, οφείλουμε να δρούμε ενιαία. Διότι μόνο ενιαία μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις απειλές που εκτοξεύονται εναντίον μας.  Οι πολιτικές υποχωρήσεις των τελευταίων δεκαετιών δεν εξημέρωσαν το θηρίο. Αντίθετα, το αποχαλίνωσαν. Του άνοιξαν κι άλλο τη βουλιμία.

Αλλοπρόσαλλες πολιτικές και ουτοπικές κοσμοπολίτικες κοινωνιολογικές θεωρίες απονεύρωσαν την εθνική ταυτότητα και αξιοπρέπεια με αποτέλεσμα να έχουν πραγματική απτή επίδραση στο αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεών μας, στην περιθωριοποίηση τους, ακόμη και στη δεμονοποίηση των στελεχών τους στα ματιά του λαού που σε άλλες εποχές τα περιέβαλλε με αγάπη και σεβασμό. Εξάλλου, ο στρατός, το ναυτικό, η αεροπορία είναι αίμα από το αίμα του λαού και σάρκα από τη σάρκα του. Στη δε Κύπρο, η Εθνική Φρουρά μας είναι ο ομφάλιος λώρος που από το ’64 συνδέει τα κράτη μας.

Επιβάλλεται αναγκαία ανασύσταση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος και αξιοποίηση των εμπλεκόμενων συμφερόντων, όχι μόνο για να τσεπώνουν προμήθειες οι γνωστοί άγνωστοι, αλλά για να πολλαπλασιαστούν και να ενισχυθούν οι συντελεστές ισχύος των κρατών μας και κατ’ επέκταση του ενιαίου Ελληνισμού. Μέσα στη γεωπολιτική αναμπουμπούλα των ημερών μας, τώρα που η Τουρκία υπό την ηγεσία ενός αλαζόνα νεοσουλτάνου δείχνει τον πραγματικό της εαυτό σε τέτοιο βαθμό και σε τέτοια κλίμακα που να το βλέπουν και οι ξένοι πεντακάθαρα, τώρα πρέπει να δράσουμε και να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση.

Κύπριοι αδελφοί, Ελλαδίτες αδελφοί,
Λεβέντες της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ,
Στώμεν καλώς. Ουδείς ας προδώσει τας αρχάς και τας πεποιθήσεις του… και να μην το κάνει, ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ αυτή τη φορά, αν είμεθα Έλληνες και αν μετά των Ελλήνων επιθυμούμε να ζήσωμεν. Διότι τα πρόσφατα γεγονότα δείχνουν και πάλι πως μόνο με πανεθνική αντίληψη και κωδικοποίηση του κίνδυνου και μακρόχρονη στρατηγική, διασπασμένη σε έξυπνους επιχειρησιακούς σχεδιασμού και τακτικές επιλογές, μπορούμε να επιβιώσουμε. Όπως το ακούσατε: να επιβιώσουμε.

Αυτή τη βδομάδα στα κατεχόμενα, είδαμε ξανά τι σημαίνει κατοχή, ξαναθυμηθήκαμε βασικά τι σημαίνει εποικισμός. Με ένα άτυπο νεύμα ο Ερντογάν εξαπέλυσε τους αφρισμένους όχλους εναντίον των Τ/Κ αντιφρονούντων, όπως τους έστειλε ο Ντενκτάς κατά των μοτοσικλετιστών τον Αύγουστο του '96. Στην ψευδοβουλή κόμματα και οργανώσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανακηρύχθηκαν μαζί με τους Κούρδους ως τρομοκρατικές οργανώσεις. Κάποια από τα παιδία που είναι σήμερα εδώ θεωρούνται στα κατεχόμενα τρομοκράτες.

Πέρσι ο πολίτικος αττιλάρχης παρέμβηκε και εκβίασε για αλλαγή της απόφασης της Βουλής για το ενωτικό δημοψήφισμα· τόσο ωμά. Μας λένε ξεκάθαρα πως εμείς οι εθνικά σκεπτόμενοι θα είμαστε ο πρώτος στόχος και το μήνυμα στους υπολοίπους συμπατριώτες μας, ή υποταγή στην Τουρκία μέσα από μια ασφυκτικά ελεγχόμενη ομοσπονδία, είτε… Δεν είναι αστεία τα πράγματα. Αν θέλουμε να είμαστε Έλληνες, ΑΝ θέλουμε να έχουμε τον τρόπο βίωσης, πάλης και απόλαυσης της ζωής όπως μάθαμε, με τα καλά και τα κακά της, πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση. Η ελευθέρια χρειάζεται ασφάλεια και η ασφάλεια χρειάζεται άμυνα και η άμυνα χρειάζεται κόπο, θυσίες, πατριωτισμό, ήθος και προπάντων χριστιανική αγάπη.

Σήμερα έχουμε προεδρικές εκλογές. Ο νέος Προέδρος θα έχει να αντιμετωπίσει μια Τουρκία που έχει αποθρασυνθεί και πάλι. Το χρέος που πέφτει στους ωμούς του είναι βαρύ, πολύ βαρύ. Αυτό που δεν πρέπει να βγάλει ποτέ από το μυαλό του, οντάς εκλεγμένος ηγέτης μιας ημικατεχόμενης πατρίδας, είναι τα σώματα ασφαλείας του κυπριακού κράτους, την άμυνα και την ασφάλειά του. Διότι μόνο με τη θωράκιση που προσφέρουν μπορούμε να ανασάνουμε πολιτικά, πολιτισμικά και οικονομικά, και ως Κύπρος, και ως Ελληνισμός. Αυτό θα είναι το καλύτερο διαρκές μνημόσυνο για τον υποπλοίαρχο Χριστόδουλο Καραθανάση, τον υποπλοίαρχο Παναγιώτη Βλαχάκο και τον αρχικελευστή Έκτορα Καλοψό.

Αιωνία τους η μνήμη!
ΑΘΑΝΑΤΟΙ

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων