Skip to main content

Αφιέρωμα στο Μάρκο Δράκο


Ο Μάρκος Δράκος γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1932 στη Λεύκα, όπου και έζησε τα παιδικά του χρόνια. Φοίτησε στη Σχολή Σαμουήλ στη Λευκωσία και εργάστηκε ως λογιστής. Από μικρή ηλικία, φώλιαζε στην ψυχή του το όραμα της ελευθερίας. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στην ΟΧΕΝ, το «φυτώριο» των αγωνιστών της ΕΟΚΑ, και διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην έναρξη του ένδοξου Αγώνα. Γνωστός και με το ψευδώνυμο Λυκούργος, διακρίθηκε για την οξυδέρκεια και την αφοσίωση του.

Τα χαράματα της 1ης Απριλίου 1955 ηγήθηκε  της επιχείρησης «Αστραπή» εναντίον της Ραδιοφωνικής Υπηρεσίας. Τον Ιούνιο του 1955, συνελήφθηκε και φυλακίστηκε στο φρούριο της Κερύνειας. Η φυλακή όμως δεν μπόρεσε να κρατήσει τον αγωνιστή, ο οποίος δραπέτευσε το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους μαζί με 15 άλλους αγωνιστές και βγήκε αντάρτης στα βουνά. Ανέλαβε τη διοίκηση ορεινής ομάδας στην περιοχή του Τροόδους. Μετά τη διαφυγή, οι Άγγλοι τον επικήρυξαν με το ποσό των 5.000 λιρών. Έλαβε μέρος σε μάχη κοντά στους αρχαίους Σόλους, μαζί με το Χαράλαμπο Μούσκο. Στη μάχη αυτή ο ίδιος τραυματίζεται όμως καταφέρνει να ξεφύγει, ενώ ο Μούσκος σκοτώνεται.

Λίγες μέρες πριν τη θυσία του, ο Μάρκος αναγκάζεται να εγκαταλείψει το κρησφύγετό του, κατόπιν ερευνών των Άγγλων στρατιωτών. Στις 18 Ιανουαρίου πέφτει σε ενέδρα και πεθαίνει από εχθρικά πυρά σε ηλικία 25 ετών. Οι Βρετανοί μετέφεραν το πτώμα του και το έθαψαν στο κοιμητήριο των φυλακών Λευκωσίας, αρνούμενοι να τον παραδώσουν στους δικούς του για ταφή. Όταν οι κατοχικές αρχές κάλεσαν τον πατέρα του, Κυριάκο Δράκο, να αναγνωρίσει τον νεκρό του γιο, βγαίνοντας απ’ το νεκροτομείο μ’ ένα πλατύ χαμόγελο στο δακρυσμένο πρόσωπο του, ανάγγειλε με καμάρι: «Στο στήθος του Μάρκου είναι οι σφαίρες των Άγγλων, όχι στην πλάτη!»

Ο Μάρκος Δράκος είναι ένα τρανό παράδειγμα οραματιστή, που έπεσε μαχόμενος για μια Μεγάλη Ιδέα. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους αγωνιστές της ΕΟΚΑ που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της Κύπρου. Προσωπικότητα εμπνευσμένη με υψηλά ιδεώδη, πίστευε με όλη του τη ψυχή στο Θεό και στην Ελλάδα. Ο θάνατος του Ήρωα αποστέρησε ένα «τίμιο, ανιδιοτελή και άριστο συμπολεμιστή», όπως καταγράφει στα απομνημονεύματά του ο Αρχηγός Διγενής. Δυστυχώς, οι πράξεις τέτοιων ηρώων θεωρούνται από διάφορους σήμερα παράλογες και ακατανόητες. Το ερώτημα είναι όμως: Ποια λαμπρή μάχη στην ιστορία του Ελληνισμού διεξήχθη με βάση τη λογική;

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων