Skip to main content

Μνήμη Πολυτεχνείου


"Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλά ο ραδιοφωνικός σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομένων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων!"

44 χρόνια μετά και ξυπνούν οι μνήμες...
Μνήμες που μας καλούν να θυμόμαστε αλλά και να πολεμούμε. Αυτοί οι νέοι που θυσιάστηκαν εκείνη τη μέρα πρέπει να σε θυμίζουν εσένα φίλε συμμαθητή. Όπως εκείνοι πολέμησαν το φασισμό και τον απολυταρχισμό της δικτατορίας, έτσι πρέπει κι εσύ να σπάσεις τα δεσμά της κομματοκρατίας, του σύγχρονου φασισμού.

Όπως η χούντα επιχείρησε να ξεχάσουμε ως λαός τη δημοκρατία που οι πρόγονοί μας δημιούργησαν, έτσι και τα κόμματα, από την επάνοδο της δημοκρατίας το '74 ως σήμερα, μονοπωλώντας την πολιτική ζωή του έθνους, ξεγράφουν την ιστορία μας και τους αγώνες μας και ξεπουλούν κάθε ιερό και όσιο της πατρίδας μας.

Αρχής γενομένης με την κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών από τους φοιτητές στις 14/11, χιλιάδες κόσμου άρχισε να συγκεντρώνεται γύρω από τη Σχολή με αποτέλεσμα την κλιμάκωση της εξέγερσης σε παλλαϊκό αντιχουντικό συλλαλητήριο. Κατάληξη δυστυχώς, η άδικη αιματοχυσία την ώρα που ο κόσμος έψαλλε τον Εθνικό Ύμνο τα ξημερώματα της 17ης του Νοέμβρη. Κατάληξη δυστυχώς, η άνοδος στην εξουσία του δεύτερου και πολύ χειρότερου δικτάτορα, του Ιωαννίδη. Χρειάστηκε να παραδοθεί η μισή Κύπρος στον εχθρό για να επανέλθει η δημοκρατία στη γενέτηρά της...

Η μνήμη του Πολυτεχνείου, σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ, μας επιτάσσει να πορευτούμε όλοι στο δρόμο της ελευθερίας! Αναφερόμαστε όχι, κατ' ανάγκη, στο υπέρτατο ιδανικό της ελευθερίας του συνόλου, αλλά στην προσωπική ελευθερία, την ελευθερία του ατόμου. Σ' αυτό το υπερπολύτιμο αγαθό της εξάσκησης του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης και βούλησης. Σ' αυτή την αρετή που πρέπει να μας συνοδεύει, τον καθένα και την καθεμιά ξεχωριστά, σε κάθε φάση της ζωής μας. Εδώ έγκειται και η μεγάλη πρόκληση...

Επεξηγηματικά, αυτόνομος άνθρωπος είναι για εμάς αυτός που δεν εξαρτάται από άλλους, αλλά εκφράζεται με πνευματική ελευθερία και μπορεί να αντισταθεί σε ρεύματα που τον πνίγουν, χωρίς πιέσεις ή φιμώσεις, χωρίς υποδείξεις από κανένα. Αυτές ακριβώς οι αξίες, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της αντίστασης, είναι που ώθησαν και τους λιγοστούς φοιτητές του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του '73 να ξεσπάσουν ενάντια στο καθεστώς της 21ης Απριλίου.

Έτσι κι εμείς, τιμώντας τους νέους του Πολυτεχνείου, μάθαμε από μικροί τι πάει να πει ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ και αντιληφθήκαμε πως ο αγώνας γινόταν και γίνεται από λίγους. Αυτοί οι λίγοι ήταν και είναι πάντοτε η μαγιά που ξεσήκωνε και θα ξεσηκώνει, φούντωνε και θα φουντώνει τους αγώνες για πρόοδο και αλλαγή. Ας ακολουθήσουμε ενωμένοι το φωτεινό αυτό παράδειγμα μέχρι την τελική επούλωση των πληγών της δικτατορίας... Η Κύπρος μας ακόμα ματώνει.

- Μαθητής της ΕΦΕΝ από το Παγκύπριο Γυμνάσιο

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων