Skip to main content

Μνήμη Πολυτεχνείου


«Εδώ Πολυτεχνείο! Λαέ της Ελλάδας το Πολυτεχνείο είναι σημαιοφόρος του αγώνα μας, του αγώνα σας, του κοινού αγώνα μας ενάντια στη δικτατορία και για την Δημοκρατία.»

45 χρόνια μετά και ξυπνούν οι μνήμες...
Οι νέοι που εξεγέρθηκαν τότε πρέπει να σε θυμίζουν εσένα, φίλε συμμαθητή. Όπως εκείνοι αντιστάθηκαν στον ολοκληρωτισμό της δικτατορίας, έτσι πρέπει κι εσύ να σπάσεις τα δεσμά της κομματοκρατίας, της σύγχρονης μορφής ολοκληρωτισμού.

Διότι όπως η χούντα επιχείρησε να ξεγράψουμε ως λαός το ιδανικό πολίτευμα που οι πρόγονοί μας δημιούργησαν, έτσι και το διεφθαρμένο κομματικό κατεστημένο της μεταπολίτευσης, μονοπωλώντας την πολιτική ζωή του έθνους, καταστρέφει τη δημοκρατία μας ακόμα περισσότερο. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, αυτό ακριβώς το κατεστημένο βρίσκει τις βάσεις του στην ίδια τη γενιά του Πολυτεχνείου, μια γενιά που φάνηκε τελικά πολύ κατώτερη της δικής της αντίστασης:

Αρχής γενομένης με την κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών από τους φοιτητές στις 14/11, χιλιάδες κόσμου άρχισε να συγκεντρώνεται γύρω από τη Σχολή, με αποτέλεσμα την κλιμάκωση σε μεγάλο αντιχουντικό συλλαλητήριο. Δυσμενής κατάληξη, η επεισοδιακή καταστολή της διαμαρτυρίας τα ξημερώματα της 17ης του Νοέμβρη. Δυσμενής κατάληξη, η άνοδος στην εξουσία του δεύτερου δικτάτορα, του Ιωαννίδη. Χρειάστηκε να πέσει η μισή Κύπρος στα χέρια του εχθρού για να επανέλθει η δημοκρατία στη γενέτειρά της.

Ερχόμενοι στο σήμερα, λυπούμαστε να παρατηρήσουμε ότι τα γεγονότα του Πολυτεχνείου τυγχάνουν εκμετάλλευσης από κύκλους της Αριστεράς για ίδιον όφελος. Σκόπιμα, ορισμένοι παραχαράζουν την πραγματική ιστορία σπέρνοντας διχόνοια, ενώ διαστρεβλώνουν το μήνυμα της ημέρας. Αντίθετα, εμείς προσπαθούμε να βλέπουμε χωρίς παρωπίδες την ουσία της επετείου.

Η εν λόγω εξέγερση αποτελεί κάλεσμα προς όλους να πορευτούμε στον δρόμο της αντίστασης και της ελευθερίας! Αναφερόμαστε όχι κατ' ανάγκη στο υπέρτατο ιδανικό της ελευθερίας του συνόλου, μα στην ελευθερία του ατόμου. Σ' αυτό το υπερπολύτιμο αγαθό της ελεύθερης έκφρασης και βούλησης, καθώς και της  προσωπικής αντίστασης σε κάθε ρεύμα που μας πνίγει. Σ' αυτή την αρετή που πρέπει να συνοδεύει τον καθένα και την καθεμιά ξεχωριστά σε κάθε φάση της ζωής μας.

Τέλος, ως Αυτόνομοι Ελληνόψυχοι Νέοι, ακολουθώντας από μικροί αυτό τον δρόμο, αντιληφθήκαμε πως ο αγώνας γινόταν ανέκαθεν από τους λίγους. Όπως άλλωστε απέδειξαν κι οι λιγοστοί φοιτητές του Πολυτεχνείου, οι λίγοι θα 'μαστε πάντοτε η μαγιά που ξεσήκωνε και θα ξεσηκώνει, φούντωνε και θα φουντώνει τους αγώνες για πρόοδο και αλλαγή!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων