Skip to main content

Θεόφιλε Γεωργιάδη, "της λευτεριάς τραγούδησες και συ την άλφα βήτα."


«Μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή του 1974, ο ελληνισμός της Κύπρου κινείτο πάνω στον άξονα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ - ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ. Αυτή ήταν η λαϊκή θέληση, βούληση ή επιταγή. Και πάνω σ' αυτή τη λαϊκή θέληση όφειλαν να κινηθούν τα πολιτικά κόμματα και ο πρόεδρος της Κύπρου ή το εθνικό συμβούλιο και η βουλή. Το φρούτο της ομοσπονδίας παράχθηκε με εργαστηριακή προσπάθεια σε πλήρη αντίθεση με τη λαϊκή θέληση και χωρίς να ερωτηθεί ο λαός, το 1977. Ο κυπριακός ελληνισμός δεν έχει ρωτηθεί για τη λύση ομοσπονδίας την οποία το εθνικό συμβούλιο αποδέχτηκε καθ' υπόδειξη των ξένων κέντρων αποφάσεων και αδυνατώντας να αντιταχθεί σ' αυτή την απαίτηση» Θεόφιλος Γεωργιάδης

Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, δολοφονήθηκε την 20η Μαρτίου 1994 από πράκτορα των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, έξω από το σπίτι του στην Αγλαντζιά της Λευκωσίας.

"Φίλε της πάλης των λαών της ένδοξης πορείας φίλε τ' αγώνα της τιμής και της ελευθερίας Ατρόμητε αγωνιστή αλύγιστε ακρίτα της λευτεριάς τραγούδησες και συ την άλφα βήτα."

Γυρνώντας πίσω στη Κύπρο από τις σπουδές του το 1986, ο Θεόφιλος εργαζόταν στο τμήμα τουρκικών θεμάτων του γραφείου τύπου και πληροφοριών της αστυνομικής υπηρεσίας. Εκεί μελετούσε στενά τον τουρκικό τύπο και επέβαλε καθημερινά σχετικές εκθέσεις προς τη κυπριακή πολιτεία. Στόχος του ήταν η αποκάλυψη της ιμπεριαλιστικής και απάνθρωπης πολιτικής της Τουρκίας αλλά και των διαχρονικών της στόχων για εφαρμογή ομοσπονδιακής λύσης στην Κύπρο μας.

Στις 12 και 13 Μαρτίου του 1994, ο Θεόφιλος, διοργάνωσε το Διεθνές συνέδριο των Βρυξελλών, όπου εξέθεσε σε παγκόσμιο επίπεδο τις θηριωδίες του τουρκικού καθεστώτος. Το συνέδριο οδήγησε στην πανευρωπαϊκή κατακραυγή της Τουρκίας.

Η έντονη δράση και συμβολή του στον αγώνα για απελευθέρωση της Κύπρου μας αλλά και των εδαφών του κουρδικού λαού, ήταν ο λόγος που οδήγησε την Τουρκία να προβεί στην άνανδρη δολοφονία του. Ο Θεόφιλος, δεν σταμάτησε ποτέ να φωνάζει για τα δίκαια του κυπριακού ελληνισμού, για τον τερματισμό της κατοχής, για την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων. Ο Θεόφιλος, δεν σταμάτησε ποτέ την πάλη για καταδίκη και αποκάλυψη της φασιστικής, ιμπεριαλιστικής και απάνθρωπης πολιτικής της Τουρκίας.

Η έντονη δραστηριότητα του υπέρ των Κούρδων ανταρτών οφειλόταν στο ότι θεωρούσε πως ο αγώνας των Κούρδων και των Ελλήνων της Κύπρου για απελευθέρωση είναι κοινός, αλλά και πως η αντίσταση και από τα δύο μέτωπα, θα ανοίξει τον δρόμο για την παρακμή της Τουρκίας και την απελευθέρωση τόσο των εδαφών του Κουρδιστάν αλλά και της Κύπρου. «Ο τουρκικός στρατός κατοχής είτε βρίσκεται στο Κουρδιστάν είτε στην Κύπρο συνεχίζει να παραμένει στρατός κατοχής.»

Εμείς, έχουμε υποχρέωση να συνεχίσουμε τον αγώνα του Θεόφιλου. Τον αγώνα που απέχει πολύ από τον συμβιβασμό με τον τούρκικο στόχο της ομοσπονδοποίησης της Κύπρου. Τον αγώνα για απελευθέρωση και επιστροφή. Για μια Κύπρο ελεύθερη.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)