Skip to main content

Posts

Showing posts from 2016

ΤΟ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥΣ... Η ΜΙΣΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ!

Συμμαθητές και συμμαθήτριες,
Εννέα χρόνια μετά από το απάνθρωπο έγκλημα της εισβολής, στις 15 Νοεμβρίου 1983, η Τουρκία ανακήρυξε στα κατεχόμενα μας εδάφη, το ψευδοκράτος με το όνομα «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου».
Το ψευδοκράτος, αποτελεί ένα παράνομο και μη αναγνωρισμένο καθεστώς, αφού είναι απότοκο του φρικτού εγκλήματος της τουρκικής εισβολής και έχει κτιστεί πάνω στις ανοικτές πληγές των προσφύγων, των εγκλωβισμένων, των αγνοουμένων και έχει θεμελιωθεί πάνω στα εδάφη της μισής μας πατρίδας, πάνω στα κλεμμένα μας σπίτια.
Είναι σαφές, ότι η αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου», ελέγχεται πλήρως από την Τουρκία και έχει ανακηρυχθεί για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα και να υλοποιήσει τους δικούς της επεκτατικούς στόχους.
Παρ’όλα αυτά, σήμερα, 33 χρόνια μετά την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, οι πολιτικοί μας ηγέτες, αντί να καταβάλλουν ένα αντικατοχικό αγώνα για ανάκληση αυτού του παράνομου καθεστώτος, αναγνωρίζουν άμεσα το ψευδοκράτος αφού σ…

1η Οκτωβρίου: Μέρα γιορτής ή προβληματισμού;

Όπως όλοι γνωρίζουμε, η 1η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα εορτασμών για την επίσημη επέτειο ανεξαρτησίας του κυπριακού κράτους. Αλλά άραγε πραγματικά γιορτάζουμε σήμερα; 
Αρχικά, η ίδρυση του "ανεξάρτητου" κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν ανταποκρινόταν στην λαϊκή θέληση και στο αναφαίρετο δικαίωμα της Αυτοδιάθεσης των λαών όπως αυτό κατοχυρώνεται στο Άρθρο 1, παράγραφος 2 του χάρτη του ΟΗΕ.  Ο λαός σύσσωμος, τότε, αγωνιζόταν για την Ένωση της Κύπρου με την μάνα Ελλάδα.  Γι' αυτή εξεγέρθηκε ο λαός το 1931, γι' αυτή ψήφισε το 95,7% του λαού το 1950, γι' αυτή ύψωσε για τελευταία φορά την σημαία του ο Πετράκης Γιάλλουρος και γι' αυτή έριξε τις τελευταίες του πέτρες ο Δημητράκης Δημητριάδης. 
Επιπρόσθετα, οι συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου είχαν ως αποτέλεσμα την επιβολή ενός συντάγματος που εξυπηρετούσε αποκλειστικά τα Τουρκοβρετανικά συμφέροντα.  Η αναβάθμιση της τουρκοκυπριακής μειονότητας ως συγκυρίαρχη κοινότητα μέσω των υπερπρονομίων που της δόθηκαν…

Η καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς μας στα κατεχόμενα

Κάθε άνθρωπος , ανεξαρτήτως εθνικότητας, φύλου ή κουλτούρας έχει την ανάγκη να εκφράσει στο περιβάλλον όπου ζει, με υλικά μέσα, τα συναισθήματα ή τις ανησυχίες του. Για αυτόν τον λόγο, σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, συναντούμε πολιτιστικά μνημεία, τα οποία δεν αποσκοπούν μόνο στην αισθητική ικανοποίηση, αλλά κρύβουν πίσω τους μια μακραίωνη Ιστορία, την οποία καλούμαστε να ανακαλύψουμε. Αυτό λοιπόν, συμβαίνει και στα μνημεία της Πατρίδας μας. Βέβαια, από τα δικά μας μνημεία, εκείνα στις κατεχόμενες περιοχές κινδυνεύουν με αφανισμό. Αφενός, κινδυνεύουν από το πέρασμα του χρόνου, που φέρνει τη φθορά, αφετέρου, κινδυνεύουν από την αρνητική στάση των κατακτητών, που έφεραν την εγκατάλειψη , την ερήμωση, την αδιαφορία, τη λεηλασία και την ισοπέδωση…

Η μικρή Κύπρος διαθέτει μια πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, αφού πέρασαν από το νησί μας πάμπολλοι κατακτητές. Όμως, είναι αξιοσημείωτο ότι παρά τους πολλούς κατακτητές δεν αλλοιώθηκε ο έντονος ελληνορθόδοξος χαρακτήρας του νησιού. Ολόκλη…

Τούτη η γη δεν τους θέλει...

20 Ιουλίου. Η μέρα που πρέπει να ξυπνά τις συνειδήσεις όλων μας. Η μέρα που οι Τούρκοι στρατιώτες αποβιβάστηκαν στην Κερύνεια μας. Στην συνέχεια βίασαν, σκότωσαν, λεηλάτησαν και κατέλαβαν την μισή μας πατρίδα, την όποια κατέχουν μέχρι σήμερα.

Ειλικρινά, λυπόμαστε που αναγκαζόμαστε να υπενθυμίσουμε αυτά τα γεγονότα αλλά δυστυχώς κάποιοι τα αγνοούν και κάποιοι τα ξεχνούν. Κάποιοι έκλεισαν τα αυτιά για να μην ακούσουν τις σειρήνες που ήχησαν για ακόμα μια χρονιά. Κάποιοι σκύβουν καθημερινά το κεφάλι για να μην αντικρίσουν την κατοχική σημαία που ασελγεί ακόμα στον Πενταδάκτυλο μας.

Αγνοούν την εισβολή, τους νεκρούς, τους εγκλωβισμένους, τους αγνοούμενους, τους πρόσφυγες, την συνεχιζόμενη κατοχή, θέλοντας να καλλιεργήσουν την λεγόμενη «κουλτούρα λύσης». Να συνεχίσουν τους καφέδες και τις ζιβανίες με τον κατοχικό ηγέτη, τις αμέτρητες υποχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις, έτσι ώστε να πετύχουν την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου μας, την νομιμοποίηση δηλαδή των τετελεσμένων της εισβολής.

Είναι τόσ…

11 Ιουλίου 2016: Ποιά δικαιοσύνη;

«Μάνα σε ξεκληρίσανε άπονες εξουσίες,
ψυχή δεν σου αφήσανε μόνο φωτογραφίες»

11 Ιουλίου 2016, λοιπόν, η μέρα που για 5η συνεχόμενη χρονιά πρέπει άπαντες να προβληματιστούμε. Να προβληματιστούμε, φέρνοντας στην μνήμη μας εκείνο το μαύρο πρωινό που στοίχισε την ζωή 13ών ηρώων, επειδή ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας εξακολουθεί να παραμένει ατιμώρητος και να κυκλοφορεί ανενόχλητος, χωρίς να έχει πει ακόμη ούτε ένα «συγγνώμη». Να προβληματιστούμε, επειδή οι προεκλογικές δεσμεύσεις του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη για απόδοση ευθυνών και απονομή δικαιοσύνης παραμένουν ανεκπλήρωτες. Παραμένουν ανεκπλήρωτες, επειδή οι 13είς ψυχές δεν πρόκειται να δικαιωθούν με τις οποιεσδήποτε χρηματικές αποζημιώσεις αλλά με την τιμωρία όλων των πραγματικών ενόχων. «Δικαιοσύνη; Θα βρεις δικαιοσύνη στον άλλο κόσμο. Σ’ αυτή τη ζωή έχουμε μόνο νόμους.», ισχύει;

"Ουκ εάλω η Βασιλεύουσα ψυχή των Ελλήνων"

"Πόλη, Κωνσταντινούπολη, πατρίδα μου χαμένη,  Βασίλισσα των πόλεων χιλιοτραγουδισμένη.  Είσαι στον κόσμο ξακουστή από την ομορφιά σου,  για του Βοσπόρου τα νερά και την Αγιά Σοφιά σου.  Πόλη, Κωνσταντινούπολη, πατρίδα μου χαμένη, 
η θύμησή σου στην καρδιά νοσταλγικά μου μένει."
Λίγο πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης, όταν ακόμα βρισκόταν υπό Ελληνική κυριαρχία, η βασιλεύουσα διένυε μια περίοδο βαθιάς παρακμής. Η αμυντική λειτουργία της Πόλης βρισκόταν σε αποδιοργάνωση και σε διπλωματικό επίπεδο οι συμμαχίες ήταν ανύπαρκτες. Σε συνδυασμό με την πολιορκία που εφάρμοσε ο σουλτάνος Μωάμεθ η κατάσταση ήταν τόσο τραγική που πλέον η πτώση του τελευταίου Βυζαντινού Προπυργίου ήταν για πολλούς θέμα χρόνου.

Ο τελευταίος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, ήξερε πολύ καλά ότι η επίθεση από το σουλτάνο Μωάμεθ για την κατάληψη της Πόλης δεν θα αργούσε. Παρά το γεγονός ότι παρέλαβε την Κων/Πολη σε τραγική κατάσταση μέχρι την τελευταία στιγμή προσπαθούσε να σώσει ίσ…

"Την πατρίδαμ' έχασα, έκλαψα και πόνεσα."

«Οι Τούρκοι μου οφείλουν μια πολύ μεγάλη, πραγματικά μεγάλη συγγνώμη. Ούτε καν μια μικρή συγγνώμη, αλλά μια μεγάλη συγγνώμη, που πήραν μακριά μου όλους όσους αγαπούσα. Ό,τι είχα.» (90χρονη Ελληνίδα του Πόντου) 
Η 19η Μαΐου έχει οριστεί ως η Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου καθώς αυτή την μέρα το 1919 άρχισε η δεύτερη και σκληρότερη φάση της γενοκτονίας με την αποβίβαση του γενοκτόνου Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα. 
Κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας 1.134 εκκλησίες λεηλατήθηκαν, 960 σχολεία καταστράφηκαν, 815 κοινότητες εξαφανίστηκαν και 353.000 ζωές Ελλήνων χάθηκαν από τη περιοχή του Πόντου. 
Ενενήντα επτά χρόνια μετά, συνειδητοποιούμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και ο θύτης παραμένει ο ίδιος. Η Τουρκία εξακολουθεί να ακολουθεί μια φασιστική νοοτροπία συνεχίζοντας ταυτόχρονα την επεκτατική της πολιτική. Από πού να αρχίσουμε; Από το Κουρδικό ζήτημα; Από την βομβιστική επίθεση σε φιλοκουρδική συγκέντρωση; Από την λογοκρισία που υπάρχει στα Μ.Μ.Ε, αφού δημοσιογράφοι π…

Οι πρώτοι της αγχόνης...

Στις 10 Μαΐου 1956 οδηγήθηκαν στην αγχόνη οι πρώτοι ηρωομάρτυρες του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου.

Ο Μιχαήλ Καραολής γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1933 στο Παλαιοχώρι Πιτσιλιάς και ήταν το τέταρτο παιδί του Σάββα και της Παναγιώτας Καραολή. Αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας και διορίστηκε δημόσιος υπάλληλος.  Εντάχθηκε από τους πρώτους στην ΕΟΚΑ και πήρε μέρος στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα με την ομάδα του Πολύκαρπου Γεωρκάτζη.

Ο Μιχαήλ Καραολής κατηγορήθηκε ότι σκότωσε σε μια συγκέντρωση στις 28 Αυγούστου 1955, τον αστυνομικό Ηρόδοτο Πουλλή, συνεργάτη των Άγγλων. Ο Καραολής συνελήφθη σε ενέδρα αφού οι Βρετανοί τηρούσαν αρχείο και τον ανακάλυψαν από το ποδήλατό του που δεν μπόρεσε να πάρει από τη συγκέντρωση.

Ο Ανδρέας Δημητρίου γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1934 στον Άγιο Μάμα Λεμεσού και καταγόταν από πάμπτωχη πολυμελή οικογένεια. Φοίτησε για τρία χρόνια στο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και στη συνέχεια έπιασε δουλει…

Μπουάτ με την ΕΦΕΝ

Σας προσκαλούμε σε μια όμορφη μουσική βραδιά με ζωντανή, έντεχνη και λαϊκή μουσική.

Ημερομηνία: Σάββατο 16/04
Ώρα: 20:30
Τοποθεσία: Οίκημα Ε.Φ.Ε.Ν (Οδός Λεύκωνος 18, δίπλα από Ι.Ναό Παναγίας Φανερωμένης)
Είσοδος: €5 με 1 ποτό, €10 με 2 ποτά, €15 με 4 ποτά.

Παρακαλούμε όπως γίνονται κρατήσεις με προσωπικό μήνυμα στην σελίδα ή στο τηλέφωνο 97845895 (Απόστολος).

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

Απάντηση στις λάσπες ΑΚΕΛ - Κολοκασίδη

1η Απριλίου 1955 – 1η Απριλίου 2016
Μέρα τιμής για περήφανους πατριώτες, μέρα συκοφαντίας και λάσπης για εμπαθείς κομματικούς...

1/4/1955! Η πιο όμορφη ίσως μέρα στην Ιστορία του νησιού! Η μέρα που μια χούφτα περήφανοι Έλληνες όρθωσαν το ανάστημά τους απέναντι σε μια πανίσχυρη αυτοκρατορία! Η μέρα που η ανθρωπιά και οι προαιώνιοι Εθνικοί πόθοι αψήφησαν την καταπίεση και την ισχύ του κατακτητή!

Αυτή τη μέρα λοιπόν επέλεξαν και φέτος μερικά μικρά κομματικά στελέχη, νάνοι μπροστά στις γιγαντιαίες μορφές του Αγώνα τις οποίες προσπαθούν να σπιλώσουν, να συκοφαντήσουν την ΕΟΚΑ για να δικαιολογήσουν την κατάπτυστη στάση που κράτησε η ηγεσία του ΑΚΕΛ τα χρόνια της Κυπριακής Εθνεγερσίας.

Το μέλος της Κ.Ε του ΑΚΕΛ Γιαννάκης Κολοκασίδης σε άρθρο του στην επίσημη ιστοσελίδα του κόμματός του,  θέλησε να απαντήσει σε άρθρο του καθηγητή Πέτρου Παπαπολυβίου σχετικά με επιστολή του Εζεκία Παπαπαϊωάννου στο ΚΚΕ το 1951 για ενδεχόμενη ένοπλη δράση στην Κύπρο, βρίσκοντας έτσι αφορμή να εκφράσει με συκοφαν…

Πορεία τιμής και μνήμης Αγώνα της ΕΟΚΑ

Την Παρασκευή 1η Απριλίου στις 3:15μ.μ μαζευόμαστε στον Τύμβο Μακεδονίτησσας και αναχωρούμε προς το κλειστό στάδιο «Τάσσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία», όπου θα διεξαχθεί η καθιερωμένη εκδήλωση των αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α η ώρα 4:00μ.μ.

Είναι καθήκον μας να τιμήσουμε τον ένδοξο, εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα του 55-59 και όσους θυσιάστηκαν σε αυτόν για μια Κύπρο Ελεύθερη και πάντα Ελληνική.

Με όπλο την δύναμη της ψυχής και της φωνής μας θα φωνάξουμε τα δικά τους συνθήματα.

Ζήτω η Ένωση της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα!

https://www.facebook.com/events/558648850963247/
Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)

"Καλλιο'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή..."

"Ως πότε παλικάρια, να ζούμε στα στενά, μονάχοι σα λεοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά; Καλλιο'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνοι, σκλαβιά και φυλακή."
Τα 400 χρόνια σκλαβιάς και η οθωμανική καταπίεση δεν ήταν αρκετά για να λυγίσουν την πίστη των Ελλήνων στην υπέρτατη αξία της Ελευθερίας.Το "Ελευθερία ή θάνατος" θα μείνει για πάντα στην ιστορία και θα είναι όρκος για όσους συγκινούνται και παίρνουν θάρρος από τον αγώνα αυτό, αναλογιζόμενοι τις θυσίες που έγιναν για την δική μας λευτεριά.

Ο αγώνας αυτός, δεν θα μπορούσε να αφήσει άπρακτο τον Ελληνισμό της Κύπρου αφού εκατοντάδες Κύπριοι μετέβησαν την μητροπολίτικη Ελλάδα και πολέμησαν στις επάλξεις με σκοπό την Ελευθερία και Ένωση του γένους εντός ενός ελληνικού κράτους. Έτσι, οι Οθωμανοί θέλοντας να αποτρέψουν την έναρξη της επανάστασης και στο νησί μας, προέβησαν σε σφαγές κατά των Ελλήνων της Κύπρου μεταξύ μεταξύ των οποίων και ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός που είχε αναπτύξει δράση κυρίως στην υλική βοήθε…

Θεόφιλε Γεωργιάδη, "της λευτεριάς τραγούδησες και συ την άλφα βήτα."

«Μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή του 1974, ο ελληνισμός της Κύπρου κινείτο πάνω στον άξονα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ - ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ. Αυτή ήταν η λαϊκή θέληση, βούληση ή επιταγή. Και πάνω σ' αυτή τη λαϊκή θέληση όφειλαν να κινηθούν τα πολιτικά κόμματα και ο πρόεδρος της Κύπρου ή το εθνικό συμβούλιο και η βουλή. Το φρούτο της ομοσπονδίας παράχθηκε με εργαστηριακή προσπάθεια σε πλήρη αντίθεση με τη λαϊκή θέληση και χωρίς να ερωτηθεί ο λαός, το 1977. Ο κυπριακός ελληνισμός δεν έχει ρωτηθεί για τη λύση ομοσπονδίας την οποία το εθνικό συμβούλιο αποδέχτηκε καθ' υπόδειξη των ξένων κέντρων αποφάσεων και αδυνατώντας να αντιταχθεί σ' αυτή την απαίτηση» Θεόφιλος Γεωργιάδης
Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, δολοφονήθηκε την 20η Μαρτίου 1994 από πράκτορα των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, έξω από το σπίτι του στην Αγλαντζιά της Λευκωσίας.

"Φίλε της πάλης των λαών της ένδοξης πορείας φίλε τ' αγώνα της τιμής και της ελευθερίας Ατρόμητε αγωνιστή αλύγιστε ακρίτα της λευτεριάς τραγούδησες και συ την άλφα …

Σήκω, Ευαγόρα...!

Ήταν μεσάνυχτα 13 Μαρτίου 1957, χαράματα 14 Μαρτίου, που ο ήρωας μαθητής ή καλύτερα δάσκαλος, βάδιζε περήφανα, αποφασιστικά, γελαστά, προς την αγχόνη.   «Γεια σας αδέλφια. Γεια σας λεβέντες. Ελπίζω να 'μαι ο τελευταίος που εκτελούν. Αδέλφια συνεχίστε τον αγώνα. Εγώ βαδίζω στην αγχόνη γελαστός, αποφασιστικός, υπερήφανος».
Ήταν μαθητής, 17 χρονών, σαν εμάς, όταν πήρε την απόφαση, στις 5 Δεκεμβρίου 1955, να αφήσει "αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα", να αποχαιρετήσει τους συμμαθητές του και να ενταχθεί στον ένοπλο αγώνα. "Γειά σας παλιοί συμμαθηται. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί."   Έτσι τελείωνε το γράμμα που άφησε ο Βαγορής στους συμμαθητές του.

Στις 18 Δεκεμβρίου του 1956 ο Ευαγόρας συνελήφθη, όταν μαζί με 2 άλλους σ…

Ο Ζήδρος μας, ο δάσκαλος μας.

«Όλες οι καμπάνες της Γης σήμαναν μεμιάς. Όλα τα ανθρώπινα μέτωπα ψηλά. Όλες οι καρδιές μεσίστιες. Στο χωριό Λύση, ανάμεσα Λευκωσία κι Αμμόχωστος, η μάνα του έσφιξε το μαύρο της τσεμπέρι κάτου απ’ το δυνατό σαγόνι της κ’ είπε ακριβώς τα λόγια που περίμενε ο γιος της : ” Είμαι περήφανη. Κάλλιο μια φούχτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου “.»
Σαν σήμερα το 1957, πέρασε στην αιωνιότητα ο Υπαρχηγός της ΕΟΚΑ μας, ο Γρηγόρης Αυξεντίου. 
Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, οδηγός ταξί στο επάγγελμα, καταγόταν από την Λύση της Αμμοχώστου. Μετά την αποφοίτησή του από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου μετέβη στην Ελλάδα και φοίτησε στην Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού αφού όνειρο και καημός του ήταν να υπηρετήσει στον Ελληνικό στρατό.

Εμφανώς, ο «Ζήδρος» ήταν ο εφιάλτης των Άγγλων αφού τον επικήρυξαν από την πρώτη κιόλας μέρα του αγώνα με το ποσό 250 λιρών που στην συνέχεια έφτασε μέχρι τις 5000 λίρες, μυθικό ποσό για την εποχή.

Στις 3 Μαρτίου 1957, παγιδευμένος στο κρησφύγετο του Μαχαιρά…

"Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα,να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας..."

"Να αγωνιζόμαστε πρέπει, μάνα,να αγωνιζόμαστε για την Κύπρο μας..."

7 Φεβρουαρίου του ’56 και το ηρωικό παλικάρι σβήνει...

Ο Πετράκης Γιάλλουρος, γιος του Ζαχαρία και της Αννεζούς εκ Ριζοκαρπάσου, ήταν ο πρώτος μαθητής, σαν εμάς,  που σκοτώθηκε κατά τον αγώνα της ΕΟΚΑ.

Ο 18χρονος σημαιοφόρος της Ένωσης και της ΑΝΕ (Άλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ), πρωτοστάτης των μαχητικών διαδηλώσεων στην Αμμόχωστο, μετά από σφαίρα που δέχθηκε στην καρδία από  Άγγλο στρατιώτη, κατά την διάρκεια μαθητικής διαδήλωσης, έπεσε νεκρός και το αίμα του πότισε  την Ελληνική γη του πολύπαθου νησιού μας.

Λεβέντης, πατριώτης, αγνός ιδεολόγος, που  “Λόγος του και κουβέντα του, ήταν πάντα η Ελλάδα. Καημός του και πόθος, όνειρο και τραγούδι, η ένωση της Κύπρου μας με την Ελλάδα”, όπως αφηγήθηκε και η μητέρα του γι'αυτόν.

Ο Πετράκης, είναι φάρος για εμάς, την μαθητιώσα νεολαία αυτού του τόπου, αφού αγωνίστηκε στο μέγιστο γι' αυτόν, δίνοντας μέχρι και την ψυχή του για την Λευτεριά και την Ένωση της Κύπρου μας…

Ίμια 1996 - 20 Χρόνια μετά

Συμπληρώνονται σήμερα ακριβώς 20 χρόνια από την ιστορία των βραχονησίδων των Ιμίων από τότε που άνοιξε η υπόθεση των γκρίζων ζωνών και των «αδιευκρίνιστης κυριαρχίας» βράχων, βραχονησίδων και νησίδων στο Αιγαίο. 
Είκοσι χρόνια μετά πολλά μένουν ανεξήγητα και μυστηριώδη από τα γεγονότα του συμπλέγματος των βραχονησίδων Ίμια και τα ερωτήματα γύρω από την πτώση του ελικοπτέρου AGUSTA BELL 212 της Φρεγάτας «Ναυαρίνο» εξακολουθούν να παραμένουν, στην ουσία αναπάντητα. Και ποιος να μας απαντήσει άραγε;

Η πρώτη μεγάλη πρόκληση της Τουρκίας για τις βραχονησίδες Ίμια διαπράττεται στις 25 Δεκεμβρίου 1995, όταν το τουρκικό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει δίπλα από την ανατολική βραχονησίδα Ίμια. Ο πλοίαρχος του τουρκικού φορτηγού-πλοίου αρνείται την βοήθεια ελληνικού ναυαγοσωστικού, με το επιχείρημα ότι τα νησιά «Καρντακ» (τουρκική ονομασία Ιμίων) είναι τούρκικα. Στις 27 Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό ΥΠΕΞ (Υπουργείο Εξωτερικών) δέχεται την ελληνική βοήθεια και το τουρκικό πλοίο φεύγει από τα Ελλη…

Εκδήλωση: Ίμια 1996 - 20 Χρόνια μετά

Εκδήλωση:
Ίμια 1996 – 20 Χρόνια μετά

Ομιλητής: Βαλεντίνος Πάγκαλος – Συμμαθητής στην σχολή Ναυτικών Δοκίμων με τον Χρίστο Καραθανάση και τον Παναγιώτη Βλαχάκο.

Ημερομηνία/Ώρα: Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016 η ώρα 20:00
Περισσότερες πληροφορίες: 97 845895 - Απόστολος
https://www.facebook.com/events/933844656671183/

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων

15/1/1950: «Αξιούμεν την Ένωσιν με την Ελλάδα»

“Καλείσαι, όπως ηνωμένος και αδιάσπαστος υπέρ πάσαν άλλην περίπτωσιν επιτελέσης και τώρα προς την δούλην πατρίδα καθήκον σου μετ' ενθουσιασμού. Δι Ένωσιν και μόνον Ένωσιν ηγωνίσθης επί τόσα έτη. Ένωσιν και μόνον Ένωσιν καλείσαι να επισφραγίσης διά της ψήφου σου. Σύνθημα μοναδικόν διά πάντας: Ένωσιν και μόνον Ένωσιν. Και δι'αυτήν να δοθή η ψήφος και του τελευταίου Κυπρίου. Εμπρός Κύπριοι! Όλοι εις τας επάλξεις διά την μάχην του Δημοψηφίσματος διά την εθνικήν αποκατάστασίν μας. Δια την Ένωσιν με την αθάνατον Μητέρα Ελλάδα.  Ο δίκαιος Θεός, οστίς εδημιουργησε τον άνθρωπον διά να ζη ελεύθερος, είναι βοηθός και παραστάτης του αγώνος μας.”
Εξήντα έξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον ξεσηκωμό του «Αξιούμεν την Ένωσιν με την Ελλάδα», όπου ο Κυπριακός Ελληνισμός αξίωσε με το συντριπτικό 95,7% Ένωση και μόνον Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα.

Οι Κύπριοι υπέγραψαν το Δημοψήφισμά τους με τέτοια επιτυχία που κανένα γεγονός, πουθενά αλλού δεν πραγματοποιήθηκε με τέτοιο θρίαμβο και πλήρως πλειοψη…