Skip to main content

Ήταν 2 Σεπτεμβρίου του 1958...


Στις 2 Σεπτεμβρίου 1958 στον Αχυρώνα του Λιοπετρίου έγινε μια από τις πιο επικές μάχες που έδωσε η ΕΟΚΑ.  Ανδρέας Κάρυος, Φώτης Πίττας, Ηλίας Παπακυριακού και Χρήστος Σαμάρας, έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι για μια Κύπρο Ελεύθερη Ελληνική.

Οι τέσσερις αγωνιστές έφτασαν στο Λιοπέτρι την νύχτα της 30ης Αυγούστου για να εκπαιδεύσουν μέλη της ΕΟΚΑ που διέμεναν εκεί, σε θέματα που αφορούσαν τις ενέδρες. Την 1η Σεμπτεμβρίου εμφανίστηκαν οχήματα των Άγγλων δυνάστων. Οι αγωνιστές προσπάθησαν να διαφύγουν από το χωριό, όμως δεν τα κατάφεραν. Έτσι, βρήκαν καταφύγιο στη συνέχεια στον αχυρώνα του Παναγιώτη Καλλή.

Ακολούθησε κατ’ οίκον περιορισμός, ανάκριση όλων των χωριανών, έρευνα στον αχυρώνα, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Όμως, μετά από πληροφορίες που πήραν οι Άγγλοι κατακτητές ζήτησαν από τον ιδιοκτήτη του αχυρώνα και την οικογένεια του να υποδείξουν που κρύβονταν οι αγωνιστές.  Εντούτοις, παρά τα βασανιστήρια που υπέστησαν κανένας τους δεν έδωσε καμία πληροφορία.

Ωστόσο, οι Άγγλοι επανείλθαν το πρωινό της 2ας Σεπτεμβρίου όταν ακολούθησε νέος κατ’ οίκον περιορισμός και ο ιδιοκτήτης του αχυρώνα υποβλήθηκε ξανά σε βασανιστήρια.  Η άνιση μάχη ξεκίνησε όταν ομάδα άγγλων στρατιωτών που έφτασε κοντά στον αχυρώνα δέχτηκε πυρά από τους αγωνιστές και έτσι λοιπόν  200 Άγγλοι στρατιώτες συγκρούστηκαν με τους τέσσερις ήρωες μας.

Ένας από τους αγωνιστές σε μια απόπειρα του για διαφύγει έτρεξε έξω από τον αχυρώνα πυροβολώντας και σκοτώθηκε  από τα εχθρικά πυρά. Οι υπόλοιποι αγωνιστές συνέχισαν την μάχη χωρίς να πτοούνται, μέχρι την στιγμή που έπεσε από τα εχθρικά πυρά ακόμη ένας αγωνιστής. Οι Άγγλοι, λόγο της αντίστασης των αγωνιστών, αναγκάστηκαν να καλέσουν ελικόπτερο το οποίο έριξε εμπριστικές βόμβες στον αχυρώνα και αμέσως καλύφθηκε από της φλόγες. Επομένως χωρίς άλλη επιλογή οι δύο αγωνιστές που απέμειναν έτρεξαν έξω και πυροβολήθηκαν από τους Άγγλους.

Οι τέσσερις ήρωες της ΕΟΚΑ  προκάλεσαν θαυμασμό ανά το παγκόσμιο με τη θυσία τους. Η αυτοθυσία, το θάρρος και η δίψα για ελευθερία και αυτοδιάθεση χαρακτηρίζουν την θυσία των ηρώων μας, η οποία δυναμώνει εμάς τους νέους  για τον αγώνα μας ενάντια στην κατοχή και σε οποιαδήποτε άδικη, αντιδημοκρατική και επικίνδυνη για την πατρίδα μας λύση, όπως είναι και η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Χαρακτηριστικά θα μείνουν τα λόγια του αρχηγού Γεώργιου Γρίβα Διγενή για τα τέσσερα αυτά παλληκάρια:  «Είναι πολύ δύσκολο εις εμέ να ξεχωρίσω μεταξύ των τεσσάρων αυτών παλικαριών ποιός ήταν ο γενναίος των γενναίων, διότι και οι τέσσαρες συνηγωνίσθησαν την στιγμήν εκείνη ποίος θα πέθαινε γενναιότερον».

Αθάνατοι!

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.