Skip to main content

Μέγας Αλέξανδρος: "Ο αγαπημένος κατακτητής!"


"Δεν μ' ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η φυλή στην οποία γεννήθηκαν. Τους αντιμετωπίζω όλους με ένα κριτήριο: την αρετή. Για μένα, κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρος."

Ο μεγάλος στρατηγός γεννήθηκε το 356π.Χ., γιος του Φίλιππου και της Ολυμπιάδας. Μεγάλωσε έχοντας δάσκαλο τον φιλόσοφο Αριστοτέλη και πρότυπό του τον ήρωα Αχιλλέα, που θεωρούσε πως ήταν πρόγονός του.

Ο Αλέξανδρος ανέβηκε στο θρόνο σε ηλικία 20 ετών το 336, μετά τη δολοφονία του πατέρα του. Νωρίτερα, στη μάχη της Χαιρώνειας, το 338, είχε δείξει τα μεγάλα στρατιωτικά του προσόντα, ως αρχηγός του Μακεδονικού ιππικού. Ήταν παράτολμος στο χαρακτήρα, χωρίς προκαταλήψεις, με μεγάλο θάρρος, και από πολύ μικρός έδειξε την ικανότητά του στη στρατιωτική τέχνη.

Το 336 π.Χ. ο Αλέξανδρος συγκάλεσε ξανά στην Κόρινθο τη σύνοδο όλων των Ελλήνων, ανανέωσε την Πανελλήνια Συμμαχία που είχε θεσπίσει ο Φίλιππος και που σκοπό είχε την κοινή εκστρατεία εναντίον των Περσών. Εκεί έλαβε τον τίτλο του αρχηγού της αποστολής.

Με την κατάληψη της Βαβυλώνας, της Περσέπολης, και των άλλων πόλεων, ο σκοπός της Πανελλήνιας Συμμαχίας είχε πλέον εκπληρωθεί. Ακολούθως, ο Αλέξανδρος ίδρυσε πόλεις, αρκετές από τις οποίες ονόμασε Αλεξάνδρεια, έφτιαξε στρατιωτικούς δρόμους και συνέχισε με εκστρατείες με σκοπό να ενώσει υπό την ηγεμονία του όλα τα εδάφη που παλιότερα είχαν υπό της εξουσία τους οι Πέρσες βασιλιάδες.

Η αχανής αυτοκρατορία του έπρεπε να οργανωθεί γρήγορα και ο Αλέξανδρος, χωρίς να χάσει καιρό, προσπάθησε να βρει τρόπους ειρηνικής συνύπαρξης με τους ηττημένους λαούς, σεβόμενος τους νόμους και τα έθιμά τους και τιμώντας τις θρησκείες τους  Έτσι, στην ελληνοασιατική κοινότητα που είχε σχηματιστεί επεδίωκε να φαίνεται, όχι ως Μακεδόνας βασιλιάς, αλλά σαν μονάρχης με Ανατολικές επιρροές. Θέλησε να σβήσει κάθε διάκριση ανάμεσα στους ηττημένους και τους νικητές, να τους συμφιλιώσει και να τους κάνει ίσους μεταξύ τους, αλλά συγχρόνως να διαδώσει και τον ελληνικό πολιτισμό στους βάρβαρους.

Η ιδέα της συνύπαρξης νικητών και ηττημένων είναι κάτι που δεν είχε ποτέ υπάρξει πριν στο μυαλό κανενός κατακτητή.  Αυτό και μόνο το γεγονός τοποθετεί τον Αλέξανδρο σε μια εξαιρετική θέση, μιας και ήταν σε ευθεία σύγκρουση με την νοοτροπία και με τις συνήθειες της εποχής του. Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει στην ιστορία άλλος «κατακτητής» που να αγαπήθηκε τόσο και να έμεινε στη μνήμη των «κατακτημένων» λαών με τόσο θαυμασμό.

Ο Μεγαλέξανδρος πέθανε σε ηλικία 33 ετών στις 10 Ιουνίου του 323π.Χ., ωστόσο, η αιτία του θανάτου του δεν είναι απόλυτα βέβαιη. Άλλοι λένε από ελονοσία ή τύφο, κι άλλοι λένε από δηλητηρίαση.

Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων