Skip to main content

Στυλιανός Λένας - Ο "Γίγαντας" της ΕΟΚΑ


Ο Στυλιανός Λένας ένας φλογερός αγωνιστής και ήρωας της ΕΟΚΑ κατά την περίοδο της Αγγλικής αποικιοκρατίας στην Κύπρο. Γεννήθηκε το 1932 στα Χανδριά, της επαρχίας Λεμεσού. Ήταν παιδί του Χριστοφή και της Αθηνάς Λένα  και είχε ακόμα 4 αδέρφια.

Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού του και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Λευκωσία όπου εργάστηκε ως σιδηρουργός.  Εντάχθηκε στην ΟΧΕΝ (Ορθόδοξη Χριστιανική Ένωση Νέωντο 1947. Μαθήτευσε στις Τεχνικές Σχολές Λέρου από όπου και αποφοίτησε. Συνδέθηκε με την ΕΟΚΑ από πολύ νωρίς και συγκεκριμένα με την ομάδα Αυξεντίου, ειδικεύτηκε στην κατασκευή βομβών γι΄αυτό και οι Βρετανοί του είχαν προσδώσει το παρατσούκλι ο “Κρούπ της Κύπρου”, το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε όμως ως μέλος της ΕΟΚΑ ήταν το «Γίγαντας».

1η Απριλίου 1955: Ο Λένας, ως ένας από τους πέντε πρώτους ομαδάρχες Λευκωσίας, ανατινάζει τον αγγλικό στρατιωτικό ραδιοσταθμό Γούσλεϊ Μπάρακς.

Αύγουστος του 1956: ο Λένας, επικεφαλής της ομάδας του τμήματος από τον Άγιο Θεόδωρο μέχρι
και τον Άγιο Μάμα, ξεχωρίζει για τις επιτυχείς επιθέσεις του εναντίον των Άγγλων, οι οποίοι κινούνταν στην περιοχή του παίρνοντας πάντοτε Έλληνες ομήρους ως ανθρώπινες ασπίδες.

29 Δεκεμβρίου του 1956: Οι Άγγλοι, μετά από στρατιωτικές επιχειρήσεις, με σκοπό την αποδιοργάνωση της Οργάνωσης, ανακαλύπτουν το εργαστήριο κατασκευής χειροβομβίδων του Λένα και κρησφύγετα διαμονής και απόκρυψης ανταρτών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αναστείλει τη δράση της η Οργάνωση και οι αντάρτες να αποσυρθούν σε ορεινά κρησφύγετα και καταφύγια, εντός και εκτός τομέα.

18 Φεβρουαρίου του 1957: Στο Πελένδρι Λεμεσού δόθηκε μάχη με πολυάριθμο στρατό κατοχής όπου και εκεί τραυματίστηκε ο Στυλιανός Λένας. Έμεινε σε νοσοκομείο 39 ημέρες όπου περισσότερο βασανίστηκε παρά νοσηλεύτηκε. Οι Άγγλοι πίστεψαν πως θα μπορούσε να ήταν πηγή πληροφοριών, ο «Γίγαντας», γι’ αυτό και τον διατηρούσαν στη ζωή. Τα βασανιστήρια φριχτά, ο Στυλιανός δεν υποκύπτει σε κανέναν. Το μόνο του παράπονο ήταν που δεν σκοτώθηκε στη μάχη. Στους δικούς του είπε: «Αφού με πιάσανε ζωντανό, γιατί δεν φέρατε μαζί σας λίγο δηλητήριο για να μου δώσετε;».

39 μέρες πίεσης πέρασαν, 39 μέρες φριχτών βασανιστηρίων... Οι Άγγλοι κατάλαβαν πως μάταια τον κρατούν στη ζωή, δεν πρόκειται να τους αποκαλύψει το παραμικρό.  Απεβίωσε το απόγευμα της 28ης Μαρτίου του 1957 στα χέρια του πατέρα του σε ηλικία 24 ετών. Οι Βρετανοί αρνήθηκαν να δώσουν την σωρό στην οικογένειά του να κηδευτεί για να μην ξεσπάσουν ταραχές. Έτσι, Κηδεύτηκε στα Φυλακισμένα Μνήματα δίπλα από το μνήμα του Ανδρέα Δημητρίου.

Ένας ακόμα ωραίος Έλληνας έπεσε υπέρ πίστεως και πατρίδος και πέρασε στο πάνθεο των ηρώων του Ελληνισμού αγωνιζόμενος για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και ΕΝΩΣΗ με την Μητέρα Ελλάδα.  Όσα βασανιστήρια και αν υπέστη άντεξε και δεν ομολόγησε τίποτα στους δυνάστες του όπως ο κάθε Έλληνας που θα έδινε την ζωή του και τη ψυχή του για την Ελλάδα.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Με πίστη στον Θεό και στην πατρίδα,
Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων.