Skip to main content

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: 40 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΟΧΗΣ: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ;;;




Συμπληρώθηκαν φέτος 40 χρόνια κατοχής. 40 ολόκληρα χρόνια από εκείνο το μαύρο πρωινό της 20ης Ιουλίου του 1974. Ήταν τότε που ο Αττίλας πάτησε το πόδι του στην Κύπρο. Μαζί του έφερε όλα τα κακά. Βιασμοί, σκοτωμοί, εγκλωβισμένοι, πρόσφυγές, βεβήλωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Τα πιο πάνω δε γνωρίζω πραγματικά αν έχουν κάποια σημασία ή αν δημιουργούν οποιοδήποτε προβληματισμό ή έστω την παραμικρή αίσθηση στα μυαλά και στις ψυχές των πολιτικάντηδων.


Η Τουρκία από πολύ καιρό περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να εισβάλει στην Κύπρο. Μετά από το προδοτικό πραξικόπημα στις 15 Ιουλίου του 1974 η Κύπρος ήταν σε μια δύσκολη θέση για να αντιμετωπίσει τον «αιώνιο» εχθρό της. Έτσι η ευκαιρία δώθηκε στην Τουρκία και την εκμεταλλεύτηκε με κάθε τρόπο.

Ήταν εκείνο το πρωινό της 20 Ιουλίου που ακούστηκαν οι πρώτοι βομβαρδισμοί. Ο τουρκικός στρατός εισεβάλε χρησιμοποιειόντας όλα τα μέσα τα όποια κατείχε. Μέσω θάλασσας και αέρος έφτασε ο αττίλας στο πολύπαθο νησί μας. Ο τουρκικός στρατός δε σεβάστηκε τα στοιχιώδη. Σκότωσε, βίασε, λεηλάτησε και εκτόπισε τον Κυπριακό Ελληνισμό από τις πατρογονικές του εστίες.


Οι συνέπειες φανερές:
· Οι νεκροί της εισβολής ανέρχονται στους 3,000 ενώ η Τουρκία αρνείται μέχρι σήμερα να δώσει στοιχεία για τους 1,619 Έλληνες αγνοούμενους.

· 180,000 Έλληνες εκτοπίζονται από τις πατρογονικές τους εστίες.

· Εκ των 20,000 Ελλήνων εγκλωβισμένων που επέλεξαν να παραμείνουν στα κατεχόμενα εδάφη μας το 1974, σήμερα απομένουν λιγότεροι από 500. Το κατοχικό καθεστώς τους στερεί βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

· 500 χριστιανικές εκκλησίες, 17 μοναστήρια και αρκετά χριστιανικά και εβραϊκα κοιμητήρια έχουν καταστραφεί, λεηλατηθεί και βεβηλωθεί.

· Αρχαιολογικοί χώροι τεράστιας πολιτιστικής και ιστορικής αξίας και που μαρτυρούν τις χιλιετίες ελληνικής παρουσίας στο νησί έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές ενώ δεκάδες χιλιάδες κειμήλια μεταφέρθηκαν παράνομα στο εξωτερικό και πωλήθηκαν σε μουσεία και συλλέκτες.

· Εκατοντάδες χιλιάδων Τούρκων εποίκων έχουν μεταφερθεί στα κατεχόμενα, προς εκπλήρωση του παγίου στόχου της Τουρκίας για δημογραφική αλλοίωση και τουρκοποίηση των κατεχομένων. Σήμερα οι έποικοι στα κατεχόμενα είναι περισσότεροι από τους τουρκοκυπρίους κατ'αναλογίαν 2:1.

· Το 1983 η Τουρκία προέβη στην μονομερή και παράνομη ανακήρυξη των κατεχομένων ως ανεξάρτητο «κράτος», με την διεθνή κοινότητα εξαιρουμένης της Τουρκίας, να καταδικάζει τη διχοτομική αυτή ενέργεια και να αρνείται να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος, μια οντότητα απότοκο παράνομης χρήσης βίας.

Πραγματικά αν ήταν ένα παραμύθι θα περίμενε κανείς η συνέχειά του να δηλώνει αγωνιστικό και μαχητικό πνεύμα. Διαδηλώσεις, πολίτες να διαμαρτύρονται, αναταραχες ανα το παγκόσμιο. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί στην Κύπρο η νοοτροπία μας δεν δύναται να ανταποκριθεί στην επίλυση των προβλήματων μας. Δεν ζητούμε περίπλοκες σκέψεις. Απλά και όμορφα. Είναι τόσο δύσκολο να πιστέψουμε στην ελευθερία;

Φτάσαμε στο σημείο να μας διακατέχει ένα πνεύμα ηττοπάθειας. Αν είναι δυνατό οι απόγονοι του Αυξεντίου και του Βαγορή να μην μπορούν να ελπίζουν και να αγωνίζονται(!). Εδώ και χρόνια αντιστρέψαμε από μόνοι μας τους ρόλους. Η πολιτική που ακολουθείται (του καλού παιδιού) μας κόστισε πολύ. Όλο υποχωρούμε λες και εμείς κατηγορούμαστε για εγκλήματα πολέμου. Η Κύπρος με την ευλύγιστη πολιτική της κατάφερε από θύμα να γίνει θύτης. Δεν παρατηρούμε τίποτε άλλο παρά από το συμβιβασμό της δικής μας πλευράς με την κατοχή και την ανοχή στην προκλητική πολιτική της Τουρκίας. Καταφέραμε να μετατρέψουμε το κυπριακό από πρόβλημα εισβολής και κατοχής σε πρόβλημα δύο κοινοτήτων.





Επίσης καταδικάζουμε τις πολιτικές «προσπάθειες» για λύση του Κυπριακού προβλήματος. Συνομιλούν με τον δήθεν «Τουρκοκύπριο ηγέτη» αναγνωρίζοντας άμεσα το ψευδοκράτος. Συζητούν σε λάθος βάση καθώς το πρόβλημα μας είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής και όχι πρόβλημα δύο κοινοτήτων. Προσπαθούν να εφαρμόσουν την δήθεν εφικτή λύση ΔΙζωνικής ΔΙκοινοτικής Ομοσπονδίας. Πώς είναι δυνατόν, κύριοι, να εφαρμοστεί αυτή η λύση-διάλυση από την στιγμή που στην Κύπρο υπάρχει μόνο ένα αναγνωρισμένο κράτος, η Κυπριακή Δημοκρατία; Ουσιαστικά θέλετε να πετύχετε την ΔΙχοτόμιση της Κύπρου καθώς μιλάτε για δύο ζώνες και δύο κοινότητες. Επίσης για να εφαρμοστεί ομοσπονδία σε μια χώρα θα πρέπει να υπάρχουν πάνω από δύο κρατίδια. Μήπως σκοπεύετε να αναγνωρίσετε το ψευδοκράτος; Και όμως ναι, στην τελική αυτό επιδιώκετε. Αν είναι έτσι καλό θα ήταν να είστε ειλικρινείς και κάθε 15 του Νοέμβρη να μην καταδικάζετε το ψευδοκράτος και να πουλάτε πατριωτισμό στον Κυπριακό Ελληνισμό. Καιρός είναι να συλλογιστείτε καθαρά γιατί τα περιθώρια στενεύουν.

Ως αυτόνομη μαθητική κίνηση απαιτούμε:· Τη διακοπή των συνομιλιών με τον δήθεν ηγέτη των κατεχομένων.

· Κλείσιμο των οδοφραγμάτων ούτως ώστε να ασκηθεί πίεση στην Τουρκία καθώς θα πρέπει να συντηρεί το ψευδοκράτος της.

· Την αλλαγή πολιτικής στο Κυπριακό.

Επίσης ζητούμε:· Οι συνομιλίες να πραγματοποιούνται με τον πραγματικό ένοχο που ονομάζεται Τουρκία.

· Την επανατοποθέτηση του προβλήματος μας ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής και όχι ως δικοινοτικό.

· Να βάλουμε ως στόχο μας την απελευθέρωση του νησιού μας και να δώσουμε τέλος στους συμβιβασμούς.

Δεν είμαστε ονειροπόλοι. Απλοί μαθητές που ζητούν τα αυτονόητα, που ζητούν την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ και μόνο της πατρίδας τους. Θέλουμε μονάχα τα σπίτια και \ τις εκκλησιές μας-ΤΗ ΓΗ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΜΑΣ.

Προσπαθούν πάνω από 40 χρόνια για την εφαρμογή της Δ.Δ.Ο και δεν τα κατάφεραν. Γιατί δεν μπορούν να κατανοήσουν πως η λύση δεν θέλει τόσες πολλές συνομιλίες και τόσα δείπνα; Η λύση χρειάζεται κόπο και όραμα. Γιατί όπως λέει και κάποιος στίχος για να «γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή». Κύριοι, αν δεν έχετε τις ψυχικές αντιστάσεις να πείτε «ΟΧΙ» τότε παραιτηθείτε. Δεν αξίζετε την καρέκλα σας.

Τέλος το καλύτερο μνημόσυνο που θα μπορούσαμε να κάμουμε γι’αυτούς που χάθηκαν είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα τους. Ευχή όλων μας είναι να εξακριβωθεί η τύχη των αγνοουμένων μας.

Γιατί μαυρίζει ο ουρανός
κι ας είναι καλοκαίρι
Λες κι η αυγή κατάμαυρο
χαμπάρι θα μας φέρει

Και να, χτυπούνε πένθιμα
κάθε χωριού καμπάνες
Κλαίνε μαζί τρεις μάνες
μαζί τους κι’ όλη η γη

Κι είναι γλυκό το κλάμα τους
από χαρά λες κλαίνε
Λόγια Σουλιώτου λένε
στην πένθιμη σιγή

Ποτέ δε θα πεθάνουνε
όσοι πεθάναν σήμερα
Και της σκαλαβιάς τα σίδερα
θα σπάσουν κάποια μέρα

Και θ’ ακουστούν ελεύθερα
τραγούδια πέρα ως πέρα


 Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων  Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν)