Skip to main content

ΕΠΕΤΕΙΑΚΑ: Αττίλας 2 ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!



14 Αυγούστου 1974

Τι κι αν έχει «αποκατασταθεί η δημοκρατία» στην Ελλάδα; Τι κι αν έχει πέσει η πραξικοπηματική κυβέρνηση στην Κύπρο; Τι κι αν έχει κηρυχτεί εκεχειρία η οποία στην ουσία έχει μείνει μόνο στα χαρτιά, γιατί οι Τούρκοι απέδειξαν για ακόμη μια φορά ότι δεν σέβονται ούτε διεθνείς συνθήκες, ούτε συμφωνίες, ούτε υπογραφές; Μπαίνει σε εφαρμογή από τον τουρκικό στρατό το σχέδιο «ΑΤΤΙΛΑΣ 2» για κατάληψη της Αμμοχώστου, της Καρπασίας και της Μόρφου.

Ξημερώματα της 14ης Αυγούστου τα τουρκικά αεροσκάφη αρχίζουν να βομβαρδίζουν την πόλη της Λευκωσίας και της Αμμοχώστου. Στις 15 Αυγούστου οι Τούρκοι μπαίνουν στην Αμμόχωστο, ενώ στις 16 του ίδιου μήνα ολοκληρώνουν την προέλασή τους με την κατάληψη της Μόρφου.

Πάνω από 2000 οι νεκροί, πάνω από 1600 οι αγνοούμενοι, ενώ οι πρόσφυγες έφταναν τις 200.000.

Συναγωνιστές, μετά από 38 χρόνια, οφείλουμε να μην ξεχάσουμε. Το οφείλουμε στους πεσόντες και στους αγνοούμενους. Οφείλουμε να αγωνιστούμε για την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της Κύπρου μας. Τίποτα λιγότερο. Ας κλείσουμε τα αυτιά μας στα ανυπόστατα διλλήματα που μας θέτουν ορισμένοι, που μας θέλουν να συμβιβαστούμε με την κατοχή και τον εποικισμό. Ας μην περιμένουμε την εγγύηση της Τουρκίας για το μέλλον της Κύπρου. Η Τουρκία μας έδειξε το αληθινό της πρόσωπο το 1974, όταν δεν σεβάστηκε ούτε διεθνείς συνθήκες, ούτε εκεχειρίες. Με αυτούς «επαναπροσεγγιζόμαστε»; Σε αυτούς δείχνουμε την «καλή μας θέληση»; Ας δώσουμε όμως και μια απάντηση στους δικούς «μας» ηγέτες. Η ΚΥΠΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ. Είναι το νοτιότερο άκρο του Ελληνισμού, το οποίο πρέπει να διαφυλάξουμε και να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ. Αρκετά κοντά για να αποτρέψουμε έναν μελλοντικό Αττίλα, και να διεκδικήσουμε αυτά που μας πήρε εκείνος του ΄74.

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Αύγουστος 2012