Skip to main content

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Η ορθοδοξία στον Ελληνικό χώρο



Από αρχαιοτάτων χρόνων οι άνθρωποι αναζητούσαν κάτι απ’ το οποίο μπορούσαν να πιαστούν, να πιστέψουν, να πουν τον πόνο τους. Αυτό τους οδήγησε αρχικά στην δημιουργία ειδώλων για τα οποία πίστευαν πως μπορούσαν να τους βοηθήσουν στις δύσκολες στιγμές. Σιγά σιγά μέσα από προφητείες και αργότερα με τη γέννηση του Χριστού, οι άνθρωποι άρχισαν να πιστεύουν στον Θεό. Σ’ αυτό βοήθησαν φυσικά και οι Απόστολοι οι οποίοι μιλούσαν για τον Θεό με ευλογημένα λόγια που έβγαιναν μέσα από την ψυχή τους.

Αν ψάξουμε στην ιστορία του Έθνους, θα δούμε ότι απ’ όλους τους αγώνες δεν έλειπε η Ορθόδοξη Πίστη. Αρχικά το 1821, με τους ήρωες να πιστεύουν, να ορκίζονται, να προσεύχονται και να παρακαλούν τον Θεό να τους βοηθήσει να βγουν ζωντανοί, μα πάνω απ’ όλα νικητές! Μετά, το 1955, παρατηρούμε την ατέλειωτη πίστη, των παλληκαριών, στον Θεό καθώς ώδευαν προς την αγχώνη.

Έγραφαν στα αποχαιρετιστήρια γράμματα τους: ‘’…όλοι κάποτε θα πεθάνουμε, απώς εμείς φεύγουμε πιο νωρίς…’’. Αυτό φανερώνει πόσο θάρρος αντλούσαν από την πίστη στον Θεό. Τον ένιωθαν μέσα στην ψυχή τους κι αυτό τους ωθούσε να κάνουν το σωστό.

Παλαιότερα, το να πηγαίνεις εκκλησία ήταν ‘’νόμος’’ και αυτομάτως όλοι σε θεωρούσαν καλό άνθρωπο. Στις μέρες μας υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ντρέπονται να πηγαίνουν στην εκκλησία, φοβούνται την κριτική του κόσμου. Ίσως να φταίει το ότι δεν πιστεύουν βαθιά, αλλιώς δεν θα τους πείραζε. Είναι και κάποιοι άλλοι που είναι εναντίον της Εκκλησίας και της Ορθόδοξης Πίστης. Κατηγορούν την Εκκλησία ότι έχει πολλά λεφτά και περιουσία. Όμως πολλές ήταν οι φορές που η Εκκλησία ήταν εκεί! Έδωσε βοήθεια σε φιλανθρωπικά παζαράκια, σε φτωχούς και άπορους! Θα δούμε στην Ελλάδα και στην Κύπρο να προσφέρει η εκκλησία φαγητό στον κόσμο εν αντιθέσει με το κράτος που άλλο παρά να σφύγκει οικονομικά το λαό δεν κάνει.

Η αμφισβητηση του Θεού από αρκετούς, νέους κυρίως, δίνει στην κοινωνία μας μια άλλη πορεία, την πορεία του χαμού! Ο δρόμος του Θεού είναι ο σωστός και αυτόν πρέπει να επιλέξουμε. Ας αφήσουμε πίσω μας τις κατηγορίες τους για την πίστη. Τι; Είναι παραμύθια; Ας δούμε τον Γέροντα Παΐσιο ο οποίος γνώριζε ποιος εμπαινε στο κελί του και τι πρόβημα είχε πριν καν μιλήσει μαζί του.

Ας επιλέξουμε ξανά τον σωστό δρόμο, γιατί η πίστη μας είναι εκεί που είμαστε βαπτισμένοι, στο όνομα Του Πατρός, Του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Είναι αυτό που όταν το νιώσεις δεν φεύγεις από κοντά του. Τα απέραντα θαύματα μπορούν να σε κάνουν να πιστέψεις, αλλά αν δεν το νιώσεις δεν μπορείς να ξέρεις τι εστί Θεός. Μας περιμένει! Ας μην χάσουμε την ευκαιρία, ας την αρπάξουμε!

Ελληνορθοδοξία η πιο τρανή αξία!

* Το παρόν άρθρο έχει γραφεί από μέλος της ΕΦΕΝ
Ιούλιος 2012