Skip to main content

Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής



Ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής γεννήθηκε στη Χρυσαλινιώτισσα στις 5 Ιουλίου του 1898 και μεγάλωσε στο χωριό Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου. Το 1915 αποφοιτεί από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και αναχωρεί για την μετέπειτα πορεία του, στη σχολή Ευελπίδων όπου και θα συμβάλει στους περισσότερους αγώνες του Ελληνισμού.

Οι ικανότητές του έγιναν σύντομα αντιληπτές και έτσι, κλήθηκε από την πατρίδα να πολεμήσει στη Μικρασιατική εκστρατεία (1922), όπου έδωσε μια ισχυρή παρουσία, η οποία τον προήγαγε σε υπολοχαγό και αργότερα, σε λοχαγό και ταγματάρχη.

Ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής γεννήθηκε στη Χρυσαλινιώτισσα στις 5 Ιουλίου του 1898 και μεγάλωσε στο χωριό Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου. Το 1915 αποφοιτεί από το Παγκύπριο Γυμνάσιο και αναχωρεί για την μετέπειτα πορεία του, στη σχολή Ευελπίδων όπου και θα συμβάλει στους περισσότερους αγώνες του Ελληνισμού.



Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Διγενής αναλαμβάνει διοικητής της 2ης Μεραρχίας Πεζικού, όπου μαζί με πολλά παλληκάρια, στα βουνά της Ηπείρου έγραψε μια από τις πιο λαμπρές και ένδοξες σελίδες της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας, ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα. Μετά την επέλαση των Γερμανών, δημιουργεί την αντιστασιακή οργάνωση «Χ», αντικομμουνιστικού και φιλοβασιλικού χαρακτήρα, που δρα στην Αθήνα από το 1941.

Ο Διγενής πιστός στην πατρίδα παρακολουθεί τα γεγονότα στην Κύπρο, με αρχή το Ενωτικό δημοψήφισμα και την άρνηση των Άγγλων για παραχώρηση της Αυτοδιάθεσης. Γίνεται πασιφανές, πλέον, πως ο πόθος των Κυπρίων για Ένωση εντείνεται. Οι επισκέψεις του στην Κύπρο, στα 1951 και 1952 ήταν η αρχή για να θέσει τα θεμέλια για την έναρξη του εθνικού απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ με σκοπό την Ένωση. Στις 7 Μαρτίου του 1953 μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και άλλους, δίνουν τον όρκο για απελευθέρωση και αποκατάσταση των εθνικών πόθων τον Κυπρίων.

Το 1954 φθάνει στην Κύπρο όπου αναλαμβάνει αρχηγός της ΕΟΚΑ και καταξιώνεται μετά από τον ένδοξο αγώνα ως ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες αντάρτικων αγώνων. Μια χούφτα «κοπελούθκια» αναστατώνει μια τεράστια αυτοκρατορία, όμως, τελικά ο τομέας της διπλωματίας τόσο των Άγγλων, όσο και Ελλήνων, πράττονας διάφορα σφάλματα, ανακηρύσσουν την Κύπρο «ανεξάρτητο κράτος» και αφήνουν το κυπριακό ζήτημα ανοιχτό. Ο Στρατηγός Διγενής αποχωρεί για την Αθήνα. Στην Αθήνα τον υποδέχεται πλήθος κόσμου και τον τιμάει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Θεόκλητος, με το χρυσό στεφάνι. Ταυτόχρονα, τιμάται και από τη Βουλή των Ελλήνων με τον τίτλο του «Άξιου Τέκνου της Πατρίδος».


Το 1964 αναλαμβάνει τη θέση του αρχηγού της Ανώτατης Στρατιωτικής Διοίκησης Αμύνης Κύπρου που είχε ιδρυθεί πρόσφατα. Με τις προβοκατόρικες κινήσεις των Τούρκων τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’60 και ιδιαίτερα, το 1967, αναγκάζεται η Ελληνική Μεραρχία να αποχωρήσει από το νησί, μαζί με το Διγενή και στην Αθήνα,ο ίδιος περιορίζεται στο Χαλάνδρι από τη Χούντα.Ωστόσο, λόγω της κατάστασης που επικρατούν στο νησί, επιστρέφει στη Κύπρο και ιδρύει την ΕΟΚΑ Β’. Μετά από τρία χρόνια, (στις 27 Ιανουαρίου1974) έντασης και διχόνοιας, ο θρυλικός Διγενής απεβίωσε στο κρησφύγετό του στη Λεμεσό. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος κήρυξε τριήμερο πένθος, και η κυπριακή βουλή τιμά τον Στρατηγό με τον τίτλο του

«Άξιου Τέκνου της Πατρίδος».


Την Κύπρο όμως την περίμεναν πολλά δεινά, τα οποία συνεχίζονται μέχρι και σήμερα, όμως η μορφή αυτού του ανθρώπου που ζούσε και ανέπνεε για την Ελλάδα, την πατρίδα μας, μας εμπνέει ακόμα με δύναμη κι ελπίδα. Ήταν ένας άνθρωπος ανάμεσα στους πιο ιδεολόγους ενωτικούς, που αν και αμφιλεγόμενη κατά κάποιους προσωπικότητα, αυτά για τα οποία έζησε και πολέμησε, κατόρθωσε να υπάρχουν μέχρι και σήμερα...

ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΣΤΡΑΤΗΓΕ...